On 2013-11-21 17:01, k...@g...com wrote:
> Moje przypuszczenie graniczy z pewnością ze przy ustawianiu znaków pod uwagę bierze
się przepisy w których jest ściśle określone co gdzie i kiedy ma być oznakowane.
(...)

Czyli to zawsze jest tak samo. Tak samo, jak się stało
z kolejami polskimi, kiedy je sprywatyzowano. Kiedy
stanowiły jedną całość, jakoś to jeszcze działało.
Teraz przewozami zajmuje się kilka firm. Może nawet
kilkanaście. Dzielą rynek między siebie, a odpowiedzialność
ulega rozmyciu. Nikt już nie jest odpowiedzialny za całość,
a suma odpowiedzialności tych wszystkich zajmujących się
przewozmi po torach nie daje w wyniku jedności. Tylko
mniej. Jeden odpowiada za tory, drugi za budynek dworca, trzeci,
czwarty i piąty za same pociągi różnych firm, szósty za kasy,
siódmy za perony, ósmy za przejścia podziemne. I pewnie
jeszcze inne firmy się tym zajmują. Zanim sobie ustalą,
co do kogo należy i kto za co odpowiada, pasażerowie pojadą
autobusami. Zwłaszcza że od co najmniej 10 lat główne
szlaki kolejowe są w remoncie. Którego końca nie widać.

Ale na drogach nie ma alternatywy. Jest jedna i nie ma
innej. To jest sytuacja komfortowa dla urzędników, bo
zawsze mają wytłumaczenie na gorączkowe działania, czyli
na swoje niedoróbki. Tu też nie ma kogoś odpowiedzialnego
za całość dróg.

Dlatego też wytworzyła się atmosfera do negocjacji, i to
permanentnej, wszytkich ze wszystkimi. Ostatnio na pewnym
szkoleniu prawnik z dużym doświadczeniem dzielił się
ze słuchaczami swoimi frustracjami. Ponoć usłyszał, jak
to angieska królowa się chwaliła, że któregoś roku
podpisała aż siedem nowych ustaw. A skąd frustracja?
Ano stąd, że u nas tyle ustaw powstaje co miesiąc lub nawet
częściej...

Jan