W dniu 2013-04-05 18:29, Andrzej Jarzabek pisze:

>> pewnym ograniczeniem wydaje się jednakowoż rozmiar płytek i nie mówimy
>> tu o tym, coś się da, ale co zwykło się robić. A zwykło się np. stroić
>> fortepian raz na jakiś czas, a nie przed każdym utworem "pod jego
>> tonację".
>
> Fortepian to przecież relatywnie nowy wynalazek.

Fortepian nie gra płytkami. To był przykład strojenia. Dzwony rurowe też
się przycina raz (chyba?). Cymbały i pochodne mają pewnie jedynie
"mikrodostrajanie" - głowy nie dam, ale tak mi się wydaje.
Podobnie ustawienie progów w gitarze też sporo determinuje.

[ciach]
naprawdę nie interesują mnie różne sposoby temperowania gamy 12-tonowej,
ale _inny_ niż na tuzin tejże podział.


>> Cały czas piszemy o równomiernym temperowaniu. O ile 12 tonowa gama dla
>> każdego dźwięku znajdzie odpowiednik w gamie 24 tonowej to podobny
>> zabieg "z 19 na 12" brzmi raczej kuriozalnie. Znaczy, niektóre pary
>> _różnych_ dźwięków mają ten sam (jeszcze inny) odpowiednik. Wybacz, ale
>> to brzmi z lekka bez sensu ;)
>
> Ma to sens jak najbardziej - przecież w muzyce tonacyjnej nie chodzi o
> to, żeby w każdym utworze wykorzystywać na równych prawach wszystkich 12
> (czy 19) tonów, jakie jest w stanie wydobyć instrument, tylko jednak te
> z odpowiedniej skali. W 19-tonowym stroju masz skalę odpowiadające dość
> dobrze durowej i molowej, a ponieważ strój jest rónomierny, możesz go
> transponować do dowolnej podstawy z 19 które masz. Cała idea tego stroju
> przecież nie była taka, żeby grać egzotycznie brzmiące melodie, tylko
> żeby mieć ładniej brzmiące tercje.

Równie dobrze można by wywalić 144 albo 256 półtonów i "kwantować" - ale
przecież tu nie O TO nie chodziło by wybranym zestawem "kilka z 19"
przybliżać strój temperowany gam tuzinowych.

Strzeliłem sobie 15, gdyż:
- niewiele więcej niż 12
- istnieje kilka naturalnych podzielników
- mniej wspólnych dźwięków niż przy wyborze 16

i byłem ciekaw jak to zabrzmi. W sumie jak brzmi, to już słyszałem.
A całość była dygresją: od "komputer komponuje" do "komputer pomaga
eksperymentować".

>> Teraz mi chodzą po głowie stroje nieparzyste, bądź nierównomiernie
>> temperowane, za to w obrębie nie jednej, ale dwóch bądź więcej oktaw.
>> W sensie, że nie będzie w skali dźwięku o dwukrotnie wyższej
>> częstotliwości, "gama" skończy się dźwiękiem o częstotliwości np. 4 razy
>> większej niż bazowy. Ot, taka zdrożna ciekawość.
>
> Przeczytaj sobie http://en.wikipedia.org/wiki/Bohlen%E2%80%93Pierce_s
cale
>
> Na youtube znajdziesz utwory w tej skali.

no nie do końca o to chodziło, ale też ciekawe. Podziękował.