"gdL" beee:
> On 21 Sie, 14:53, krzys <d...@g...com> wrote:
>> Dzięki za odpowiedź.
>> Z tym skalowaniem sprawa wygląda tak, że jedne z prostokątów można
>> powiększyć, a inne pomniejszyć, tak aby jak najszczelniej wypełniły
>> powierzchnię (jednak nie mogę zmieniać ich ilości - tzn. jak mam 3
>> prostokąty, to muszą być 3, ich wymiary mogą się zmienić tak, aby
>> optymalnie pokryły całą powierzchnię, ale z zachowaniem ich proporcji)
>
> Optymalne wypełnienie oznacza, że pozostaje jak najmniejsze pole
> powierzchni niewykorzystane ?
>
> Ta optymalność przypomina trochę problem komiwojażera i może być
> znaleziona na przykład algorytmem genetycznym. Duża szansa, że utkwisz w
> jakimś minimum lokalnym, które będzie satysfakcjonujące, ale nie będzie
> to rozwiązanie analitycznie najlepsze.
>
> Zakładając, że będzie niewiele figur jednak, da się przeszukać wszystkie
> możliwości, jeśli nie byłoby skalowania. Skalowanie dość mocno
> komplikuje problem, bo rozciąga z dyskretnej przestrzeni , na ciągłą.
ale za to można wyznaczać funkcje powierzchni zamiast pola powierzchni
w teoretycznie przyjętym wyliczającym układaniu figur oraz obliczać ich
minima. :-)
--
beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee