W dniu 2017-12-14 o 14:19, Jacek Maciejewski pisze:
> Dnia Thu, 14 Dec 2017 13:43:07 +0100, Poldek napisał(a):
>
>> Do każdej rutynowej kontroli mają brać drony, kolczatkę, broń, drugi
>> posterunek, elektroniczne gadżety itp.? O ile trzeba zwiększyć budżet
>> drogówki, żeby w taki sposób przeprowadzać każdą rutynową kontrolę?
> O nic, ponieważ auta rozbite w trakcie tych pożałowania godnych pościgów
> i blokad wychodzą drożej niż te rzeczy o których mówiłem wcześniej.
>
>> była rutynowa kontrola. Facet się nie zatrzymał. Co - mieli za nim nie
>> jechać?
> Juz powiedziałem co powinni zrobić. Pomyśleć zawczasu.
>
> PS. Właśnie słucham w TV - rozbita blokada z samochodów służbowych, 4
> psów w szpitalu. Policz ile to kosztuje? A wystarczyło kilometr dalej
> postawić psa z spluwą, co celniej strzela. Daliby cynk przez
> krótkofalówkę a choćby przez komórkę, pies rozwaliłby oponę i po
> pościgu.

Jak ten snajper miałby się tam znaleźć kilometr dalej?
Ze patrol przy drodze przeprowadzający rutynowe kontrole macha lizakiem,
na wylosowane przejeżdżające samochody. Kierowcy zatrzymują się,
dmuchają w balonik, pokazują ważne uprawnienia i OC, stan pojazdu jest
sprawdzany rutynowo (opony, światła, gaśnica, trójkąt, kamizelka,
apteczka, co tam jeszcze). Któryś kolejny z wymachanych zamiast się
zatrzymać dodaje gazu i jedzie dalej. Policjanci chwytają za
krótkofalówkę i nadają temat do dyżurnego. Dyżurny wciska magiczny
przycisk i snajper, który drzemie w koszarach nagle się budzi i
teleportuje się z naładowaną bronią snajperską w ułamku sekundy na
właściwe, dogodnie położone stanowisko snajperskie 1 km na drodze za
miejscem kontroli. Gdy nadjeżdża ten pojazd snajper dla pewności pyta
przez radio kolegów, czy to na pewno ten, dyktuje numery rejestracyjne,
które widzi przez lunetę na szybko zbliżającym się pojeździe. Koledzy
potwierdzają, że to ten. Dla pewności przedyktowują numery jeszcze raz.
Wszytko się zgadza. W tym właśnie momencie nadjeżdżający pojazd zbliża
się na odległość odpowiednią do oddania strzału. Snajper naciska spust i
trafia kierującego między oczy. Ten w ostatnim geście naciska łagodnie
pedał hamulca, żeby wyhamować nie zjeżdżając na przeciwległy pas ruchu,
ani nie zaskoczyć kierowcy jadącego za nim (akurat się zagapił, tzn.
zagadał przez komórkę i zapomniał o utrzymaniu właściwej odległości od
poprzedzającego pojazdu), ani też aby nie zjechać na przystanek PKS, na
którym stoi kobieta z wózkiem. Oklaski, napisy, kurtyna.