> Co do istoty, iteracja nie jest bardziej wydajna, niż rekurencja,
> bo iteracja jest tylko specjalizacją rekurencji.

Ale ja do ich uruchomienia używam nie "istoty", tylko procesora. A tam iteracja
działa szybciej.

> Dobrze jest to wyjasnione w "Strukturze i Interpretacji Programów
> Komputerowych",

A jeszcze lepiej w dokumentacji procesora.

> Rekurencja natomiast zarówno może więcej (jest mniej wyspecjalizowana),
> jak również jest prostsza (w sensie złożoności) od iteracji.

Tego nie pokazałeś. Moja iteracyjna definicja przodka była prostsza od Twojej
rekurencyjnej. Moja iteracyjna metoda wyboru elementów z listy też była prostsza.

> W przypadku podanego przez Ciebie przykładu, zrozumienie zapisu x[[1 ;; ;; 2]]
> wymaga odwołania do dokumentacji

Tak.

> W rozwiązaniu Kaya jedyna przypadkowa złożoność
> jest w nazwach. Ale w tej kwestii z pomocą przychodzi nam dorobek
> Burstalla,

I teraz zrozumienie Twojego przykładu wymaga odwołania się do dorobku Burstalla. Nie
przekonałeś mnie, że jest to prostsze. A mój zapis dalej jest krótszy. Co więcej,
jeśli będę chciał mieć nie co drugi element, tylko co dziesiąty, to zmienię 2 na 10 i
działa: x[[1;; ;;10]]. Złożoność tego zapisu się nie zmieniła. Co musisz zmienić w
swoim przykładzie, żeby wybrać z listy co dziesiąty element?

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com