On 06/06/2012 09:27, slawek wrote:
>
>> A w oderwaniu od konkretnych potrzeb... skoro programowanie jest
>> tworzeniem
>> zbioru/ciągu instrukcji to dużo zależy od tego czym jest ta instrukcja.
>
> Sensowne tylko w paradygmacie imperatywnym.

Tylko przy bardzo wąskim rozumieniu "ciągu instrukcji" jako "poleceń do
wykonania w takiej kolejności". Program deklaratywny też można opisać
jako "ciąg instrukcji" w szerszym znaczeniu, a w niektórych przypadkach
nawet jako "zbiór instrukcji" (kiedy kolejność poszczególnych
"instrukcji" nie ma znaczenia - raczej nie mamy do czynienia z
paradygmatem imperatywnym).

>> W komputerze mechanicznym zbiorem instrukcji może być początkowe
>> ustawienie jakiś zapadek, wypustek i tym podobnych. W tak ogólnym
>
> Miałem przyjemność oglądać to, co zostało z komputera mechanicznego
> (elementy maszyny różnicowej, muzeum w Oxford).

Że się czepnę:
1. Maszyna różnicowa nie była komputerem w żadnym współczesnym sensie
tego słowa, tylko trochę bardziej zaawansowanym kalkulatorem. Komputerem
była inna maszyna zaprojektowana przez tego samego człowieka (maszyna
analityczna).
2. Nie widziałeś "tego, co zostało z komputera", bo żadnej z tych maszyn
współcześnie nie zbudowano. Maszynę różnicową zbudowano już w tym
stuleciu (do obejrzenia w muzeum w Londynie).
3. Maszyna analityczna według projektu miała być programowana nie
ustawianiem zapadek, tylko przy pomocy kart perforowanych (które były
znane już dużo wcześniej).

> Jednak czy naprawdę istnienie hardware (jakiegokolwiek) jest warunkiem
> koniecznym do tworzenia programów?

No więc właśnie według mnie to naturalna kolejność. Hardware się buduje
jak wiadomo, że będzie użyteczny, a wykazać użyteczność komputera można
na przykład pisząc program do niego jako proof of concept.

Zresztą właśnie jeśli chodzi o wspomnianą maszynę analityczną Babbage'a
było właśnie tak, że hardware nigdy nie powstał, a programy owszem
(patrz: dlaczego język Ada nazywa się właśnie tak).