On 14 Cze, 06:38, Andrzej Jarzabek <a...@g...com> wrote:

> Z Adą nie jest przypadkiem tak, że wymusza dodatkowe runtime checks w
> celu uniknięcia undefined behaviour?

Z Adą jest tak, że *jeśli* masz sytuację wyjątkową, to ma być wyjątek.
Nie znaczy to wcale, że w kodzie zawsze musi być check. To, co Adę
odróżnia od Javy to znacznie bogatszy system typów i znacznie bardziej
rozbudowane reguły języka, które pozwalają kompilatorowi na statyczne
stwierdzenie, że skoro sytuacja wyjątkowa nie wystąpi, to nie trzeba
wstawiać run-time checków.

Koncepcyjnie nie jest to wielka filozofia. Przykład w Javie:

for (int i = 0; i < myArray.length; ++i) {
System.out.println(myArray[i]);
}

To jest pattern, który kompilator może rozpoznać jako bezpieczny i
wtedy nie ma potrzeby wstawiać checków w miejscu indeksowania. Podobno
kompilator Javy z tego korzysta. Problem z Javą polega na tym, że w
zasadzie to jest również granica tego typu działań, bo system typów
jest tak żałosny (właściwie można go określić mianem "skryptowy"), że
nic więcej nie wiadomo. Czy w tablicy są nulle? Czy te obiekty są
niezależne, czy może są wzajemnie poaliasowane? Itd.

Ada pozwala zapisać w typach i w kodzie znacznie więcej informacji,
więc kompilator ma też znacznie większe możliwości redukcji checków. W
praktyce i przy właściwym wykorzystaniu języka checki są wstawiane
tylko tam, gdzie naprawdę muszą, czyli np. przy rzutowaniu typów, przy
odczycie z I/O, itp.
Checki w Adzie można też lokalnie bądź globalnie wyłączyć, z
oczywistymi konsekwencjami.

Istnieje też powiązany z Adą język SPARK, w którym w ogóle nie ma
wyjątków, bo język gwarantuje, że nie ma sytuacji wyjątkowych, które
normalnie wymagalyby run-time checka.

--
Maciej Sobczak * http://www.msobczak.com * http://www.inspirel.com