Użytkownik "apl" napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:e8bfabb6-8378-4a02-91dd-75c0c4cd1098@z4
g2000vbz.googlegroups.com...

>Chodzi mi o zweryfikowanie badań wykonanych z użyciem klasycznej fft.
>Wydaje mi się, że zalecana transformata cosinusowa nic by nie
>zmieniła, ale lepiej przelecieć te dane ponownie i to wszystko.

Poszukaj w jakiejś dobrej bibliotece książki "Transforms and Applications
Handbook" (red. Alexander D. Poularikas).

1. AFAIR jest tam kod źródłowy DCT wydrukowany (Fortran?)
2. To bardzo dobra książka, jako swego rodzaju encyklopedia, choć do falek
lepsza jest Ingrid (wiadomo dlaczego!)
3. Tu masz link do szczegółowych danych

http://www.amazon.com/Transforms-Applications-Handbo
ok-Electrical-Engineering/dp/1420066528

4. Te 10GB danych to niedużo - przeleci szybciej niż myślisz nawet przez
"slow-Fourier-transform". Gorzej jeżeli miałoby być 10GB/sekundę...

5. Zgadzam się - w ramach FIA (Freedom of Information Act, taki przepis z
USA którego nikt, nawet w USA, nie rozumie) masz prawo zwrócić się do
naukowca, który coś opublikował i wprost poprosić o kod źródłowy. I -
teoretycznie - FIA gwarantuje ci dostęp do tego kodu. Albo i nie. Nikt tego
nie "kuma". Tj. brak kodu źródłowego (pseudokodu, czegokolwiek) w pracach
naukowych, nawet jako załączników on-line do prac drukowanych w żurnalach
(każdy porządny żurnal pozwala wepchnąć multimedia na ich serwer jako
add-on) wynika z dwóch, równie ważnych, przesłanek:

a) NDA i trzymanie kodu w tajemnicy (a co? za darmo maja rozdawać?!)
b) faktu że obliczeń nie robili autorzy, ale "technicy" nie wymienieni jako
współtwórcy (no bo przecież dwie-trzy strony mniemanologii są ważniejsze niż
10000 LOC).

Serio - zdarzało mi się pytać "autora" o to jak robił obliczenia (face to
face) i okazywało się, że po prostu "zrobili mu".

BYE