Pan Dariusz Dorochowicz napisał:

>>>> Jak pisalem - przy wymaganym tu zakresie, chyba bylby problem
>>>> zrobic w jednej warstwie.
>>>
>>> Jak jest miejsce to czemu nie? Prądu wielkiego przez to się nie
>>> puszcza, więc można cienkie długie ścieżki robić. No i jeszcze
>>> kwestia doboru podłoża, żeby się odpowiednio rozjeżdżało, bo
>>> inaczej tolerancja pójdzie się bujać.
>>
>> Cienkie długie mogą być wyzwaniem. Nie że zrobić, tylko zachować
>> tolerancję wykonania.
>
> To prawda, ale Jakub pisze że jednak laserem regulują. Przy krótkich
> i szerokich chyba też jest kłopot, w zasadzie taki sam tylko o drugą
> współrzędną chodzi. Chociaż może...

Każda technologia ma charakterystyczną dla siebie nierówność brzegów.
Wszystko jest dobrze, dopóki wielkość nierówności jest dużo mniejsza
od budowanej ścieżki. Trudno jest na przykład zrobić w ogródku
asfaltowany chodniczek szerokości 15 cm. Ale asfaltowana droga przez
wieś, co ją sołtys w gminie wyprosił przy rozdawaniu unijnej kasy,
wygląda jakby miała brzegi równiutko ucięte nożem. Tak samo jest
z tymi meandrami metalizacji.

A tak przy okazji -- kiedyś pokazali mi we fabryce OMIG jak się stroi
oporniki. Takie metalizowane, walcowe, indywidualnie dopasowywane do
najdzikszych wartości opisywanych kilkoma cyframi znaczącymi. Laserów
naonczas nie mieli, skrobali ręcznie pilniczkiem diamentowym. Fachowe
nacięcie składa się z dwóch odcinków z grubsza prostopadłych, coś
jak cyfra 7. Pierwsze cięcie jest w poprzek walca, zgrubnie zwiększa
oporność w okolice zadanej. To drugie idzie w przybliżeniu wzdłuż
drogi elektronów, mniej im przeszkadza w marszu, więc łatwiej rżnąć
otrzymując zadaną wartość. Ale czasem wystarczało kilka jakchś rys
artystycznie szarpniętych na podstawie intuicji stroiciela.

--
Jarek