> I zastanawiam się gdzie jest ta granica że TRZEBA już kupić?

osobiście wychodzę z założenia, że:
- dopóki nie gnije (nie mówię o purchlach jakie można zabezpieczyć ale o
pożarze rdzy która zżera wszytko)
-dopóki nie zaczynają rozsypywać się elementy nieosiągalne na rynku

to lać, jeździć.

To, że auto warte 2500 to nic nie znaczy. Nie jest głupotą do takiego
auta wymienić elementy za 3000 jeśli jego stan wskazuje na spokojne
przetrwanie 2-3 lat. Kupując nowy samochód też tracisz pieniądze - nawet
kilka tysięcy rocznie tylko na samym fakcie używania auta i lekkim
zużyciu elementów. W porównaniu do tego wydanie 1kpln rocznie na naprawy
to żaden koszt straszny.

Zadaj sobie pytanie do czego ci ma służyć auto i ile kosztuje ciebie
rocznie jego posiadanie (paliwo, części, oc, naprawy,wartość jaką musisz
odkładać by kupić takie samo auto). Jeśli porównasz sobie z droższym
autem za 20kpln to okaże się (co nie trudno przewidzieć), że koszt
posiadania takiego auta będzie zapewne 2 krotnie większy.

Oczywiście nie za frajer - będziesz miał nowsze, nowocześniejsze, mniej
wytarte, bardziej ekonomiczne auto. Ale jeździć będzie tak samo jak to
tanie.

Podsumowując: dopóki możesz tanio naprawić i nie gnije na potęgę to
trzymałbym.

Mój wrak po szkodzie całkowitej miał wartość końcową bodaj 4400pln -
naprawiłem go sam za jakies 2kpln i jeździ jak dziki. Nie szczypię się z
naprawami i włożyłem w niego już więcej niż był wart przed dzwonem - dla
mnie wartością jest to, że jeździ i jest tani w utrzymaniu.