jack wrote:

> Kiedyś zaparkowałem na miejscu dla inwalidy pod blokiem w
> n.hucie.[dywizjonu 303 blok 10]
> Zrobiłem to tylko dlatego ze musiałem wniesc kilka płyt gipsowych a
> to miejsce było najblizej wejscia.

To nie mogłeś 3 metry dalej zaparkować? skoro jak piszesz cały parking
był pusty.

> Dodam ze o tej porze [10rano]Niemal cały parkin był pusty.
> Na moje nieszczęscie zjawił sie prawny posiadacz parkingu a to co od
> niego usłyszałem [wyzywał chyba z 15min]nie nadaje sie do druku.
> Oczywiscie nie trafiały żadne tłumaczenia czy przeprosiny.
> Tak sie zastanawiam czy wszyscy inwalidzi sa tacy niemili i
> dlaczego???

Mam sąsiada inwalidę, taki troche ewenement, bo po polio.

Gość jest tak pogodny i sympatyczny że jak go ktoś widzi z daleka, to
zawsze podbiegnie żeby mu pomóc wejść na schodek do klatki.

> Nadmienie ze częsty opis miejsc dla inwalidów jest
> równie złosliwy:"wziałeś moje miejsce wez i kalectwo".

Wcale nie złośliwy, wręcz łagodny.

Każdemu komu sie wydaje że inwalidztwo to taki pikuś proponuję żeby
wziął sobie z domu taboret i pasek. Postawić krzesło obok samochodu,
związać nogi paskiem, i spróbować wsiąść do auta, wciągając za sobą
taboret.
Jak pierwszy raz to robiłem (nie jestem inwalidą, ale na studiach takie
praktyki nam zafundowano), to się uszarpałem jak dziki. W końcu się
umościłem, ale spocony byłem jakbym tonę węgla zrzucił do piwnicy.

--
Pozdro
Massai