W dniu 2011-02-18 10:47, Massai pisze:
[...]
> Mam sąsiada inwalidę, taki troche ewenement, bo po polio.
>
> Gość jest tak pogodny i sympatyczny że jak go ktoś widzi z daleka, to
> zawsze podbiegnie żeby mu pomóc wejść na schodek do klatki.

Bo tak to dziala:
- jak jest radosny,to kazdy chetnie pomaga
- jak chetnie pomagaja, to jest jeszcze bardziej radosny

Tyle, ze u nas radosc zycia odbiera sie inwalidom juz w przedszkolu
(wiem, bo moja corka ma w przedszkolu niepelnosprawnych kolegow/kolezanki).
Pozniej podstawowka, gimanazjum i jest im coraz gorzej...

Pozdro

Maseł