Niezręcznie mi włączać się do dyskusji pod tym samym nickiem co autor
wątku, ale mam nadzieję, że przez to nie zamieszam :).

Widzę fotkę z kategorii tych, jakich pstrykam najwięcej, czyli
turystyczny dokument. Różnica w oglądaniu takich obrazków polega na
tym, że autorowi przed oczami ponownie pojawia się przeżycie, a widz
ogląda tylko płaski, nieruchomy kadr.

Autor wątku napisał:

> "Bez dynamiki" ???
> Na trzesacej sie lodce, pod skala na kilka pieter - tam nie ma
> dynamiki ?

Zakładam że autor wie, co w obrazie buduje efekt dynamiki, ale
najwyraźniej nie potrafi oddzielić wspomnień od tego, co rzeczywiście
widać.
A ujęcie jest statyczne. Żeby choć horyzont był krzywy ;). Mnie
przypomina to wchodzenie pod most stateczku spacerowego na nudnym
rejsie po Mazurach albo sztuczną grotę na wodnej atrakcji Disneylandu.
Wszystko pod kontrolą. Dynamiki ani ekspresji nie ma nawet w reakcji
osób na zdjęciu. Ot, siedzą i patrzą przed siebie. Pozwolę sobie dla
porównania pokazać inne zdjęcie z łódką na wodzie. Zdjęcie bardzo
słabe technicznie (strzał "z biodra") http://tiny.pl/hj21x .

> "Prezenyuje wszystko" ???
> Jakie wszystko ? Lodka, dwie osoby i duzo skal - to jest dla Ciebie
> wszystko ?

Ja tam jeszcze widzę motyw pejzażu w świetle skalnej bramy, stan
pogody i fakturę oraz strukturę skały. I to chyba rzeczywiście
wszystko. Jeśli jest coś więcej, to już nie na tym zdjęciu.

Marku, nie ma się co zaperzać. Jak na tę grupę krytyka wydaje się
merytoryczna i raczej nikt nie potraktował tego jako pretekstu do
leczenia kompleksów czy wzmacniania ego ;).
Moim zdaniem warto spróbować przed publikacją w takim kontekście
spojrzeć na swoje dzieło z dystansem. W końcu to nie obrazek ze
wspólnej wycieczki, więc nie poruszy "tych samych strun" :). Zresztą,
nawet te same wycieczki każdy przeżywa inaczej.

--
Marek