"Pawel Pawlowicz" <p...@w...ar.wroc[kropka]pl> wrote in message
news:t5lss41dn3kmvekeil7g1tugvh956g3tls@4ax.com...
> On Sat, 28 Mar 2009 08:04:20 -0500, "Pszemol" <P...@P...com>
> wrote:
>
>>Nie jest jednak dokładnie tak jak piszesz o filtrze idealnym.
>>Gdyby przepuszczał dokładnie tylko jeden z nieskończonej
>>ilości możliwych kątów polaryzacji to byłby filtrem i jasności
>>bliskiej 0%. Pomyśl - przepuszczałby promienie spolaryzowane
>>pod kątem 90 stopni a te spolaryzowane pod kątem 90.0000001
>>już nie?
>
> Nie, filtr polaryzacyjny przepuszcza jedną składową wektora
> elektrycznego. Składowa ortogonalna jest eliminowana.

A to ciekawe... Można sobie o tym gdzieś trochę bliżej poczytać?
Jesteś pewien że to nie jest tylko taka niekwantowa wersja
interpretacji zjawiska kwantowego?

>>Prawda jest inna. Idealny filtr polaryzacyjny ma rzeczywiście
>>jeden wyróżniony kąt i jeśli ten kąt zgadza się z kątem polaryzaji
>>przelatujących przez niego fotonów to PRAWDOPODOBIEŃSTWO
>>tego że fitlr przepuści taki foton a nie pochłonie go jest równe 1.
>>Jeśli kąt fotonu jest dokładnie o 90 stopni różny to nasze
>>prawdopodobieństwo jest równe 0. Dla wszystkich innych kątów
>>polaryzacji fotonów prawdopodobieństwo ich przejścia przez
>>filtr jest różne od 0 i różne od 1. W szczególności dla promieni
>>o kącie 45 stopni róznym od kąta polaryzacji filtra szansa że
>>foton zostanie pochłonięty przez filter jest równa szansie że filtr
>>przepuści foton a więc tylko takie promienie są filtrowane w 50%.
>
> Z tego wynikałoby, że dwa skrzyżowane filtry polaryzacyjne
> przepuszczają 25% światła. Tak nie jest.

No tu mi zabiłeś klina... :-)