"Marek" <p...@s...com> wrote:

>> Sam też trochę fizoluję... ;-) Po prostu miałem ochotę się nad
>> tym pozastanawiać! :))
>
> A to jednak dobrze odczytałem intencje :-D


Całkiem dobrze! :)

Drobny wtręt: chciałem skopiować moją wesołą kuzyneczkę, ale mi się
nie udało: to ona mi czasem mówi: - "Mariusz, nie filozuj..." :))




>> Lubię spójność stylistyczną

[...]
> Obawiam się, że trudno będzie wyznaczyć nowy kurs jeśli miały by nim
> być inne proporcje boków zdjęcia :-D


Nie zamierzam wyznaczać nowych kursów. Chcę mieć spójność
stylistyczną i uspokajające przekonanie, że wybrałem właściwe środki
wyrazu. :->




> Tak na marginesie: wiele aparatów ma możliwość przełączania się międy
> formatami więc takie przycinanie już uwzględniono :-) Ostatecznie
> Photoshop też nieźle sobie z tym radzi choć będzie to już z
> postprodukcja :-)


No właśnie - wszystko zależy od podejścia i osobistych uwarunkowań.

Ja sam nie wiem, czy to nie jest bardziej jakaś blokada psychiczna,
ale praktycznie wszystkie moje zdjęcia są ostatecznie skadrowane z
chwilą otwarcia migawki (przyznaję: staram się! :) - próbowałem
kiedyś je po fakcie przerabiać na inny format i absolutnie z żadnym mi
się to nie udało (czego po cichu sobie gratuluję. :)) (nb. podobnie
jak wszystkie są "praworęczne"/"prawooczne" - lustrzane odbicie
zdecydowanie je pogarsza).




Poza tym naprawdę lubię swoją spójność stylistyczną (co mi np.
zapewnia wykluczenie obróbki [bo i tak zawsze przedobrzę! ;) ]) -
niegdyś mistrz robił zdjęcia jednym aparatem, jednym obiektywem (i to
stałką!), zawsze na tym samym materiale, moczył w tej samej chemii w ten
sam sposób... i tę jednorodność naprawdę widać! Zmienia się przekaz, ale
środki wyrazu pozostają te same...




Jednym z podstawowych ostrzeżeń z czasów analogowych było unikanie
zbyt wielu technik/aparatów/błon/etc. Mam wrażenie, że nie dałbym rady
tak mocno zmobilizować się do każdego zdjęcia, gdybym miał świadomość,
że będzie jeszcze ciachane po fakcie. Umysł (przynajmniej mój) od razu
sobie odpuszcza: - "A to w ogóle walnijmy szerzej, krzywo i po skosie,
potem się coś z tego wytnie..."

To nie dla mnie - ja raczej z tych, co pokażą zdjęcie z oryginalną
ramką, żeby potwierdzić: tu nie było żadnego poprawiania. :)




[...]
> Tak już bardziej serio ... ja bym nigdy nie przywiązywał uwagi go
> formatu. Sugeruję aby do każdego zdjęcia wybierać indywidualny format
> spójny z kompozycją. Oto przykład:
>
> http://allegro.pl/roza-obraz-tryptyk-canvas-150x85-o
brazy-artprint-i3257475527.html


To co tu proponujesz, to pustka przekazu (czysta estetyka), za to
wyłącznie zabawa formą, co w tej sytuacji robi się znacznie łatwiejsze
(np. ze znanymi zdjęciami wojennymi już nie pójdzie tak łatwo). Zresztą
zabawa dokonana po fakcie (nawet gdyby to było zdjęcie) - umysł naprawdę
nie jest w stanie pracować (w szczytowej formie) na kilka formatów i to
jeszcze nie do końca zdecydowanych.


pozdrawiam

Mariusz [mr.]