W dniu 2017-10-17 o 09:38, Myjk pisze:
> Tue, 17 Oct 2017 09:20:09 +0200, T.
>
>> Liczy się moc wytwarzana z jednostki objętości. Dlatego mając ogniwo
>> paliwowe i stosunkowo niewielki zbiornik na wodór spokojnie przejeżdżasz
>> 700 km. Baterie o takiej pojemności zajęłyby ze 4 razy więcej miejsca.
>
> W takim razie należy teraz tylko wyjaśnić dlaczego samochodów wodorowych
> jest tyle co kot napłakał, choć auto zostało zaprezentowane dziesięć lat
> temu, dopiero niecałe dwa lata temu trafiło do sprzedaży i jakoś szału nie
> robi. Otóż infrastruktura jest praktycznie zerowa, jeszcze gorzej to wypada
> niż przy prądzie. Wg mnie to ślepa uliczka, podobnie jak hybrydy benzynowe.
>
Moim zdaniem dlatego, że to trudniejsza technologia. I per saldo nie
wiem, czy nie droższa. Prąd do ładowania masz wszędzie, a stacje z
wodorem - chyba najbliższa w Berlinie.
Swego czasu były próby łączenia wodoru z jakimiś innymi pierwiastkami,
żeby nie mieć wysokociśnieniowych butli na pokładzie, ale to się nie
udało (do uwalniania potrzeba by było zbyt dużo energii). A nie każdy
lubi wozić bombę w samochodzie, mimo zapewnień o jej bezpieczeństwie (to
kwestia psychiki, bo oświadczenia wykazują, że najchętniej to się
zapalają auta benzynowe, zbiorniki też).
Z tych powodów jednak sądzę, że przyszłość to elektryki, w dodatku chyba
te na superkondensatory. Wtedy nawet podjechanie co 100 km na 2 minuty
do ładowania to nie problem. Do miasta większości wystarczy, a w drodze
co godzinę można rozprostować kości (byle ładowarka była wolna :-)
T.