["Followup-To:" header set to pl.misc.samochody.]
> W anonimowej ankiecie przebadano 105 osób - głównie kierowcy i piloci rajdowi i
inne osoby związane ze sportem motorowym.
> Widać wiele zależy od tego jakich kto ma znajomych :)

Myślę, że na dużej próbie miałbym podobny wynik. Znajomi: głównie
matematycy, fizycy, kilku ekonomistów.

Jedni potrafią jeździć, a inni potrafią się uczyć. Naprawdę w życiu
trafiają się wyzwania trudniejsze niż PJ.

> Żeby przygotować się do egzaminu pojechałem sobie kilka razy wcześniej
> za egzaminem (rowerem) żeby zobaczyć co i jak wygląda.

To jest akurat świetny pomysł i wszystkim polecam. Ja po kursie
objeździłem WSZYSTKIE drogi w okolicy ośrodka i zrobiłem chyba
wszystkie możliwe manewry na trudniejszych skrzyżowaniach. Warto
też pojeździć za egzaminem, ale bez przesady (rowerzysta w lusterku
stresuje młodego kierowcę, a sam egzamin też jest dosyć męczący).

Oczywiście prawdą jest także to o pewności jazdy. Jak ktoś robi
to naprawdę sprawnie, to egzamin jest krótki, przyjemny
i okraszony żarcikami.

Jeśli młody kierowca sprawia wrażenie, że wciąż potrzebuje obok
asystenta z awaryjnym hamulcem, to będzie jeździł aż uwali. Na tym
m.in. polega praca egzaminatora. Nie można mieć do niego pretensi, że
nie daje prawka osobom, które nie są gotowe.

BTW: część egzaminatorów także źle reaguje na agresję i nerwowość
(bardzo słusznie).
Z opowieści egzaminatora wiem, że tak celowo uwalane są osoby,
które np. wyzywają kierowców w trakcie egzaminu (to się zdarza!).
Jeden egzaminowany na wyjeździe z ośrodka stwierdził, że jakiś
"młody kretyn w Lce nie umie jeździć". Podczas dość długiej jazdy
zaliczył wszystkie trudne ronda w okolicy i w końcu się nie udało,
choć szło mu całkiem nieźle. :)

pozdrawiam,
PK