W dniu 2012-06-14 15:15, Pawel Gancarz pisze:

> Czemu niby miałaby taka soczewka służyć, poza mnożeniem zbędnych bytów?
> Wprowadzi element refrakcji? W jaki sposób? To jest to samo, co obiektyw
> bez soczewek, czyli właśnie tak, jak w pinhole. Znaczenie fizyczne jest
> takie, że bez soczewki uzyskasz obraz, bez dziury - nigdy. Refrakcja
> nie bierze udziału w powstawaniu obrazu, a sformułowanie, że dyfrakcja
> psuje obraz, jest absurdalne.

W takim razie dlaczego konstruktorzy obiektywów tyle kombinują nad
rodzajami szkła? Załamanie jest zjawiskiem fundamentalnym dla tworzenia
obrazu. Teza, że soczewka jest "tylko" po to, aby przybliżyć obraz
tworzony przez pinhole w jakiejś kosmicznej odległości jest postawieniem
sprawy na głowie. Soczewki są kluczowymi elementami obiektywu. Obiektyw
i pinhole to dwa różne twory działające w oparciu o inne prawa optyki.
Ugięcie na zbyt małym otworze przysłony psuje obraz w sposób opisany
przeze mnie we fragmencie, który wyciąłeś, nie będę go jednak powtarzał.
Wyraźnie wiesz, że każdy obiektyw charakteryzuje się optymalną liczbą
przysłony, przy której ostrość jest największa. Jakie zjawisko, według
Ciebie, powoduje pogarszanie ostrości przy domykaniu przysłony bardziej,
niż wartość optymalna?

>>> Dla dowolnej średnicy otworu istnieje
>>> optymalna odległość tworzonego obrazu i wynikająca stąd jego
>>> rozdzielczość, rozmiar i jasność. Da się to dość łatwo policzyć,
>>> wystarczą podstawy optyki falowej.
>>
>> Zgoda. Nawet kiedyś to liczyłem. Nie pamiętam dokładnie, wychodzi, że
>> średnica otworka powinna być coś około 1/280 odległości od ekranu.
>
> Nie. Wystarczy rzut oka na wzór Petzvala, [...]

No i strzeliłeś swojaka, używając aktualnej terminologii ;-)
We wzorze Petzvala siedzi współczynnik załamania, a ten według Ciebie
nie ma znaczenia :-)
A przy okazji, ten wzór dotyczy innej kwestii (aberracji chromatycznej)
i nie ma żadnego związku z dyfrakcją.

> Dwukrotny wzrost średnicy otworu to czterokrotny wzrost liniowego
> rozmiaru obrazu i tylko dwukrotny wzrost najmniejszego rozróżnialnego
> szczegółu (czyli hipotetycznego sensownego piksela). Rozdzielczość
> optyczna rośnie i to dość gwałtownie. Łapiesz już?

Znowu wyciąłeś kluczowy fragment mojej wypowiedzi. Nieładnie.
Oprócz podanego przez Ciebie zjawiska zachodzi dyfrakcyjne rozmycie
obrazu. Powoduje ono pogarszanie rozdzielczości przy zmniejszaniu
dziurki. Stąd istnienie optymalnej średnicy. Łapiesz już?