W dniu 23.04.2020 o 17:51, Janusz pisze:

> Ale faktem jest że dzieci też trochę rozpuszczamy, jak ich woziłem do
> szkoły bo miałem po drodze to przychodziła zima i chorowały, jak
> przestałem i zaczeły te 20minut
> chodzić na nogach to się choroby skończyły oczywiście te grypopodobne.

Mój prawie cały czas łazi, ale bliżej bo jakieś 600 metrów. Nie pomaga -
jak chodzi do żłoba to co chwila ma wirusówkę. Pediatra mówi, żeby nie
zwracać na to większej uwagi. Pedicetamol i na spacer;)

>> miałaby styczności z innymi dzieciakami. Tylko tu nie mówimy o zwykłej
>> wirusówce, więc problem robi się skomplikowany. Bez żłobków i
>> przedszkoli nie wystartujesz gospodarki. Nawet jak ktoś ma możliwość
>> zostawić z dziadkami, to pechowo się składa, że oni są w grupie ryzyka.
> Wiem o tym, i tutaj jest ciężki orzech, bo o ile w szkołach można dzieci
> rozstawić
> w ławkach, to co zrobią z przedszkolami czy żłobkami?

No właśnie... Zresztą z tym rozsadzaniem po ławkach to też mrzonka.

> Problem jest że tych osób jest bardzo dużo, niestety starzejemy się jako
> społeczeństwo.

14% licząc powyżej 65. Dużo, ale mniej niż pozostałe 86%.

> Trudno będzie na nich wymusić reżim sanitarny, tym bardziej że oni nie
> słuchają tylko robią po swojemu, jak się pojawiły godziny dla nich to
> latali co chwilę do sklepu bo to ich godziny :( teraz już się to trochę
> uspokoiło.

No faktycznie - niektórym nie przetłumaczysz, ale jak widzę ile ludzi
zakłada maskę tylko na usta a nie nos - i wcale to nie starsi. Ale tak
obiektywnie - separacja społeczna całego społeczeństwa skutkuje tylko
spłaszczeniem krzywej ale finalnie nie zmienia diametralnie liczby
zakażonych - więc nie chroni tak naprawdę grupy ryzyka _przed_
zakażeniem, a jedynie umożliwia otrzymanie pomocy medycznej. Z tym że
faktycznie jak cię intubują w wieku 70+ to nie jest nawet na dwoje babka
wróżyła:( Więc tak czy inaczej klucz do powodzenia dla ludzi z grupy
ryzyka to izolacja albo przynajmniej duża ostożność do czasu względnego
opanowania sytuacji.


--
Shrek