Gotfryd Smolik news napisał(a):
> *Prawidłowy* jest jeden jedyny układ: taka sama odległość od płaszczyzny
> mocowania obiektywu do:
> - matrycy
> - matówki
> - czujników AF

Doprecyzuję:
Powyższy warunek musi następować dla:
- każdego punktu (w sensie matematycznym) aktywnego pola AF
- każdego promienia biegnącego do tego punktu i biorącego udział w
pomiarze - przecież przychodzą w ramach pewnego kąta bryłowego, a
rozpiętość tego kąta zależy m.in. od modelu obiektywu, czy ustawionej
ogniskowej

Czyli mamy powód, dlaczego BF/FF może zależeć od obiektywu i dlaczego
mikroadjustacja jest konieczna dla każdego z osobna (ale chyba modelu,
nie egzemplarza obiektywu).

Uzyskanie powyższego warunku wymaga z kolei precyzyjnego pozycjonowania:
a) lustra AF
b) czujnika AF
c) matrycy

Ewentualne błędy można później korygować pochyleniem lustra, choć w ten
sposób możemy zagwarantować precyzję jedynie dla części promieni (jeśli
lustro nie będzie pod kątem 45 stopni, to część promieni będzie miała
krótszą drogę, część dłuższą, wyregulujemy jedynie średnią drogę). De
facto powinno się justować albo położenie matrycy albo czujnika AF,
pozostawiając lustro AF pod kątem 45 stopni (przesuwanie lustra AF,
zawieszonego na podstawowym lustrze, jest chyba nierealne).

Jeśli spełnienie punktów a/b/c nie jest realne - pozostaje jedynie
mikroadjustacja. Dla każdego typu obiektywu, dla każdej ogniskowej i dla
każdej odległości ostrzenia z osobna. Tyle, że praktyczne implementacje
nie uwzględniają zdaje się odległości ostrzenia (zresztą kto miałby
cierpliwość justować dla całej macierzy parametrów) :-(

Dlatego traktuję mikroadjustację jako protezę, pozwalającą maskować
niską precycję mechaniki (czytaj: cięcia kosztów przez producenta).

--
Mirek