On 2019-06-25, Eneuel Leszek Ciszewski <p...@c...fontem.lucida.console> wrote:
>
> "Marcin Debowski" sneQE.98811$G...@f...ams1
>
>> Ta dyfrakcja to jest dziwna rzecz. Definicyjnie dyfrakcja jest pojęciem
>> związanym z propagacją fali, ale jak się zastanowić nad cześcią
>> korpuskularną to przeciez sama cząstka też w jakiś sposób oddziaływuje z
>> materią przez którą przechodzi.
>
>>> rozdziela sie na kilka strumieni w charakterystyczny dyfrakcyjny wzor.
>
>> Dyfrakcja wygląda jak połączenie natury korpuskularnej z falową a nie
>> jakąś odmaterializowaną falą. Co ciekawe, dyfrakcje nazywa się ugięciem
>> mimo, że etymologia tego słowa wcale ugięcia nie oznacza a i właśnie
>> ruch materialnej, pojedynczą cząstki często ulega zkłóceniu w pobliżu
>> innej materii.
>
> Ognisko zamiast centrum -- zgoda, ale nie ma zgody na dyfrakcję cząstki.
> (pół obrotu, nie ćwierć)

Ee. To nie tak. Wyobraź sobie falę z cząstkami jak przechodzi przez
szczelinę mniejszą lub zblizoną do długości tej fali. Na chłopski rozum
zrobią się dokładnie takie cuda jak obserwowane w dyfrakcji. Bardzo
prosta analogia z normalnymi falami w/na cieczy. I materia i fala. Po co
cudować skoro na prostym poziomie fenomenologicznym to dość dobrze
działa?

> Piłeczki potrafią zderzać się, wybijać, odbijać, przekazywać sobie
> energię itd. -- OK...

Nie odbijać, są np. przyciągane/odpychane, bo są. Tylko, że to inny
poziom oddziaływań.


--
Marcin