W dniu 2019-05-24 o 17:57, J.F. pisze:

>> Po trzecie: stosowanie technik obniżania jakości powoduje, że
>> słuchanie staje się zwyczajnie męczące. Można lubić pop, a ja lubię
>> go, ale jeżdżenie brzytwą po uszach nie jest komfortowym doznaniem. A
>> może ludzie to kochają?
>
> Jakby nie kochali, to by nie bylo stosowane :-)

Właśnie nie wiem kto to kocha. Przypuszczam, że efekt jest podobny do
przesolonego jedzenia. Po pewnym czasie przyzwyczajasz się do takiego i
nieprzesolone traktujesz jako niedoprawione. Tylko po cholerę przesalać
i przyzwyczajać ludzi?

>> Po czwarte - niewielka część artystów chyba to powoli zaczyna
>> dostrzegać i sprzedają utwory w dwóch wersjach: przeoranej i
>> studyjnej. Po co w dwóch zamiast jednej lepszej? Nie mam pojęcia.
>
> Bo ludzie kochaja ta pierwsza ? :-)

Nie muzycy - patrz powyżej. Ale kiedyś pokusiłem się na parę
eksperymentów na znajomych. W chacie mam, jak wspominałem, nagrania w
wersjach studyjnych (5.1). Kolumny sam składałem (3 miesiące pomiarów i
korekt w projekcie) tak aby były dostosowane do pomieszczenia
odsłuchowego (tak na marginesie - nie ma czegoś takiego jak kolumny
uniwersalne o ile nie słuchasz muzyki w polu). Wszystkim prezentowałem
ten sam utwór i poprosiłem o wskazanie lokalizacji konkretnego
instrumentu. Kazałem zamknąć oczy by wzrok nie widział ścian
pomieszczenia. No i nawet Ci, którzy deklarowali, że słoń na ucho im
nadepnął... szukali głośnika ukrytego za kaloryferem :-D

> Poza tym np sluchaja w samochodzie, silnik warczy, opony szumia, amory
> tłuką - a Ty im chcesz plyte z pelnym zakresem dynamiki dac ? :-)

Hmmm... w epoce 500+ i lawinowo sprowadzanych aut ze złomowisk Europy,
może i racja, że ludzie łykną jedynie rąbanki. Jeżdżę od czasu do czasu
nowymi autami wszelakiej maści po mieście (taksówki, auta kolegów) i
generalnie zauważam, że te nowsze są zwykle bardzo ciche po mieście.
Prawie jak elektryk jakim jeździłem (Nissan Leaf).

--
Pozdrawiam,
Marek