On 2019-08-08 09:06, Maciej Sobczak wrote:
>> vec[-2], vec[-1] = vec[-1], vec[-2]
>>
>> Tak sie to robi w _normalnym_ jezyku programowania
>
> W Wolframie jest nieco dłużej:
>
> {vec[[-2]], vec[[-1]]} = {vec[[-1]], vec[[-2]]}

Dopuszczalnie. Nie ma o co kopii kruszyc (choc Wolframa nie lubie
bo zbyt Lispowaty i malo obiektowy - ale dobrze - j.w. - ze nie
"dogmatycznie" Lispowaty). Jest czytelne.

> ale idea jest zachowana. Tak czy inaczej chodzi o fundament: lista musi być
strukturą liniową z dostępem swobodnym a nie jakąś rekurencyjną matrioszką.

Janiej/trafniej juz nie mozna :)

>
> Niektóre języki odróżniają listy od tablic pod względem tego swobodnego dostępu,
ale to jest rozróżnienie niskopoziomowe, przydatne powiedzmy w C/C++ lub w Adzie, ale
kompletnie nieużyteczne w takich językach jak Python czy Wolfram.

No niekoniecznie. Tzn "metodycznie" masz racje, ale wydajnosciowo
juz mniej. W Pythonie istnieje standardowa struktura typu tablice
- array() - o okreslonym i i stalym (w przeciwienstwie do list) -
typie danych, czyli zdecydowanie wydajniejsza ok (linked)list,
Oczywiscie obluga obu jest taka sama/bardzo podobna.

PS: Nalezy tez wspomniec o numpy arays.

AK