> No niekoniecznie. Tzn "metodycznie" masz racje, ale wydajnosciowo
> juz mniej. W Pythonie istnieje standardowa struktura typu tablice
> - array() - o okreslonym i i stalym (w przeciwienstwie do list) -
> typie danych, czyli zdecydowanie wydajniejsza ok (linked)list,
> Oczywiscie obluga obu jest taka sama/bardzo podobna.

OK. Dla porównania, Wolfram oferuje tablice przeznaczone do pracy z typami
numerycznymi:

https://reference.wolfram.com/language/ref/NumericAr
ray.html

oraz ByteArray.
Służą do optymalizacji czasu obliczeń, zajętości pamięci (są zawsze spakowane) i do
komunikacji z modułami napisanymi w C. Te tablice to naprawdę tablice, takie jak w C,
żadnych dekoracji. Ale zestaw dostępnych typów jest z góry ograniczony.

To są jednak niskopoziomowe narzędzia, chociaż ich interfejs jest taki sam jak
normalnej listy.

W Wolframie chodzi jednak o coś szerszego - lista to nie tylko {a,b,c}. Wszystko ma
wewnętrznie taką samą postać, więc skoro {a,b,c} to w rzeczywistości List[a,b,c], to
podobnie np. a+b+c to w rzeczywistości Plus[a,b,c]. I taki Plus ma te same mechanizmy
dostępu co List, bo z punktu widzenia indeksowania to jest taka sama struktura
danych. Czyli np.:

{a, b, c}[[2]]

b

(a + b + c)[[2]]

b

whatever[a, b, c][[2]]

b

Ciekawostka - indeksowanie tych struktur jest od 1, natomiast 0 jest indeksem
specjalnym, który oznacza "głowę" całej konstrukcji:

{a, b, c}[[0]]

List

(a + b + c)[[0]]

Plus

whatever[a, b, c][[0]]

whatever

Wszystko działa tak samo i to jest ta "nieortodoksyjna LISPowatość" Wolframa, która
ułatwia metaprogramowanie i przetwarzanie symboliczne. Nie ma natomiast żadnych
gwarancji co do wewnętrznej implementacji tych struktur. Czy to są tablice, czy listy
z dodatkowym indeksem czy jeszcze jakieś inne hashmapy - nie wiemy.

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com