Dnia 27.02.2009 T.M.F. <t...@n...mp.pl> napisał/a:
> Owszem, ale wybije jeden elektron i poleci radosnie dalej. A ten jeden
> elektron nie bedzie mial az takiej energii zeby wybic kolejne. Natomiast
> alfa gdzie sie nie ruszy to cos wybije, w dodatku te wtorne elektrony
> beda mialy na tyle duza energie, ze wybija kolejne.

Ok.

>> Ja to tu wyrażnie rozgarniczyłem. Ja się zgadzam z tym co napisałeś, ale
>> rozpatruję składową prawdopodobieństwa interakcji (niska dla gammy) i
>> składową skuteczności gdy interakcja zajdzie (wysoka dla gammy). Przy
>> mniejszej częstotliwosci światła pradopodobieństwo interakcji jest
>> wyższe, ale zdolność wybicia elektronu (jonizacji) jest niższa. Zgadza
>> się?
> Niestety nie. Najwieksza efektywnosc ma promieniowanie o dlugosci fali
> charakterystycznej dla osrodka z ktorym zachodzi interakcja. Np.
> substancje fluorescencyjne - pochlaniaja najefektywniej pewien waski
> przedzial promieniowania, jak je oswietlisz promienowaniem o wyzszej
> energii to tzw. efektywnosc kwantowa spada.

Ależ tak. Dodałeś tylko kolejną składową. Pisałem o przypadku ogólnym.
Przypadek szczególny to np. wielokrotnie wymieniane scyntylatory.
Pochłaniania rezonansowego w zakresie np. podczerwieni czy UV też jestem
świadom jakby co.

> Taki przyklad, ktory moze ci to ulatwi. W reaktorze jadrowym powstaja
> tzw. neutrony predkie, ktorych energia jest na tyle duza, ze nie moga
> oddzialywac z innymi jadrami, po prostu przelatuja jak to nasze gamma.

Nic mi nie ułatwi bo cały czas mówisz o prawdopodobieństwie zajścia
zdarzenia a ja o samym zdarzeniu. Jakby rozpatrywać to z Twojej
perspektywy to światło w zakresie dłuższym nie UV powinno wywierać taki
sam wpływ na matierę jak powyżej, a jakoś jednak nie jonizuje.

> Zeby zwiekszyc oddzialywanie i podtrzymac reakcje trzeba je spowolnic, w
> tym celu stosuje sie moderator. Jak myslisz, co jest skuteczniejszym
> moderatorem, olow, ktory ma ciezkie jadra, czy woda, ktora zawiera lekki
> atom wodoru (proton)?

Znowu mówimy o czym innym. To co Ty mi odpowiadasz to jest poziom makro,
empiryczny, opisowy zjawiska, ja serio to rozumiem. Jeśli mogę w ramach
misji dydaktycznej na przyszłość coś zasugerować (jakby się jeszcze kiedyś
trafiła podobna mi uparta jednostka) to takie podejscie:

Teza: prawdopdobnie obserwowany efekt wynika z promieniowania alfa.

Wyjaśnienie: cząstki alfa mają niską przenikliwość (głównie bo są dość
duże) i łatwo w coś mogą trafić. Jak już trafią to spożytkowują nie tylko
swój potencjał jonizacyjny (-2e) ale też, jeśli nie głownie, energię
kinetyczną (wylatują z dość dużą prędkością). W efekcie takie zderzenia
uwalnia się sporo energii w tym jakaś część w postaci światła widzialnego.
Promieniowanie gamma czy rentgenowskie powstające w wyniku zarówno
procesów pierwotnych (rozpad Th) jak i wtórnych (dalszy rozpad, hamowanie
cz. alfa, beta) dociera co prawda bezpośrednio do matrycy ale
prawdopodobieństwo interakcji z jej materiałem jest niewielkie.

--
Marcin