On 2012-08-27, n...@m...invalid <n...@m...invalid> wrote:
> Koszty życia wzrosły. Trzeba pracować, żeby studiować. Na dostępność i
> przejrzystość "styp", zapomóg (czy chociażby "akademców") część
> studentów skarży się. Protesty wybuchają nie tylko w Europie (ostro
> idzie w Chile i w RPA). Czyli jest to demontaż osłon socjalnych,
> których liberalizm nie chce.

Akurat koszty życia zmalały - szczególnie w dużych miastach, gdzie
skupiają się studenci.

Połowa studentów płaci za studia, więc dawanie im jakichś zapomóg
jest istotnie bezsensowne. Nie mówiąc już o tym, że większość z tej
połowy uczęszcza do szkół niepublicznych.

Na uczelniach państwowych system zapomóg jest bardzo rozrośnięty
i student z trudną sytuacją może sobie wygospodarować nawet kilkaset
złotych. Znam takich, którzy przyjechali do Warszawy z mniejszych
miast i wychodzą na tym "na zero", tzn. zapomogi i stypendia
wystarczają im do utrzymania się w Warszawie.

>> Oczywiście część tych studentów po prostu dorabia w sklepach
>> odzieżowych i knajpach - dla nich to jest praca stricte tymczasowa,
>> ale przecież mają do tego prawo.
> A czy mają prawo odwrotne?

Musisz skonkretyzować pytanie, bo do zdania wyżej nie ma żadnej
oczywistej odwrotności.
// Oczywiście poza logicznym: "wszyscy studenci są bezrobotni",
ale pewnie nie o to Ci chodziło. //

> Dydaktyczny pożytek widzę jeden -- człowiek pracujący w zawodzie utrwala
> wiedzę, poszerza praktyczną znajomość zagadnień (e.g. poznaje
> technologie wymienione z imienia). Z natury będzie to wybiórcze, tym
> bardziej im wyższa specjalizacja. Wydawać by się mogło, że po to
> wymyślono w szkolnictwie zajęcia praktyczne lub praktyki.

No nie bardzo. Wiele kierunków nie przygotowuje Cię do zawodu, a tylko
uczy pewnych ogólnych umiejętności i ogólnej wiedzy. Dotyczy to przede
wszystkim zawodów umysłowych (analitycznych), których na studiach po
prostu nauczyć się nie da.
Taki "półgoły" człowiek dopiero w pracy poznaje praktyczne aspekty
zawodu. I wiele daje mu możliwość poznania tej specyfiki jeszcze na
studiach, bo łatwiej mu kierować swoją ścieżką edukacyjną. Jeśli nie
zna się specyfiki wymarzonego zawodu, to nawet przedmioty ciężko wybrać
- nie mówiąc już o jakimś samokształceniu czy pracy dyplomowej.

> [4].
> Będę wdzięczny za kontrźródło, naprawdę. Może być na priva ([5]).

Nie wiem co to jest "kontrźródło". Dane są publiczne - każdy
może sobie sprawdzić. Szczerze to po prostu nie chce mi się szukać
drugi raz czegoś, czego szukałem wcześniej. Wtedy przynajmniej
coś z tego miałem :).

> Ja znalazłem art. w GP i nawet on stwierdza, że to przejściowe [6].

GP to Prawna czy Polska czy jaka? Nie czytam polskich gazet, więc poza
dobrze znanymi GW, Rz i PB nie kojarzę skrótów.

Jak wyżej: dane są publiczne - poszukaj komunikatów instytucji. Wyrób
sobie własną opinię zamiast opierać się o światopogląd dziennikarza
z jakiejś gazety. A co jeśli się pomyli?

>> Na umowach śmieciowych zarobki nie są niższe niż na tych umowe o
>> pracę (no bo czemu miałyby być?).
>> Mogą być za to wyższe (przez brak składek, a nie każdy chce je
>> płacić).
> Jak rozumiem postulujesz, że przez przejście na prekariat (oprócz
> uelastycznienia stosunku pracy, pracodawcy po cichu pochwalają niższy
> koszt tej pracy) to pozbawienie się składek, ale ponieważ stawka netto
> jest niezmienna, to płaca jest constans. No, they're not. They're dead.
> Oczywiście obowiązek płacenia jakichkolwiek składek nie jest etyczny

Nie. Nie mówię o żadnym "prekariacie" (co to za głupie słowo - po co
ludzie o Twoich poglądach je promują? Żeby wyglądało mądrzej?).

Mówię o tym, że są branże/zawody z bardzo atrakcyjnymi warunkami
zatrudnienia, które preferują umowy elastyczne. Inaczej mówiąc:
preferują sytuację, gdy dobrze zarabiającego, ale niesprawdzającego
się człowieka można wywalić od razu, a nie bujać się i ew. sądzić.

Nie twierdzę, że na tym samym stanowisku w tej samej firmie człowiek
na "o dzieło" zarabia więcej niż ten na "o pracę", choć oczywiście jest
to prawdopodobne. Za to raczej nieprawdopodobna jest sytuacja przeciwna.

pozdrawiam,
PK