On 05/27/2012 04:37 PM, slawek7 wrote:
> Zgadza się to co piszecie i zrozumiałem o co chodzi.
> Przecież to jest coś takiego
> (*(uint32_t*)0x40010C10)=0x0000000f;
> Powoduje to bezpośredni dostęp do rejestru i operację na porcie PB.
>
> Natomiast nie rozumiem zapisów które pojawiają się dokumentacji.
> Adres jest 32 bitowy więc stąd zapewne pierwsze rzutowanie ale pojawia
> się też informacja że do rejestru można się dostać
> albo jako word, albo jako half-word, albo jako byte? O co tu chodzi?
> Jaki adres i jakie rzutowanie wtedy się robi i co jak poda się liczbę
> word 32 bitową zamiast wymaganą half-word 16 bitową?


Chyba mylisz trochę postać adresu z typem danych siedzących pod tym adresem.
Operacja:
(*(uint32_t*)0x40010C10)=0x0000000f;
oznacza tyle co zapisz wartość 0x0000000f pod adres 0x40010C10 traktując
ją (wartość, nie adres) jako liczbę 32-bitową bez znaku.

Jeżeli zrobisz podobną operację, ale w postaci:
(*(uint8_t*)0x40010C10)=0x0f;
to pod ten sam adres zapiszesz tylko pojedynczy bajt, pozostawiając
pozostałe trzy bajty 32-bitowego słowa zapisanego pod adresem 0x40010C10
bez zmian.
Kwestia czy nadpisany zostanie najmniej czy najbardziej znaczący bajt
słowa zależy od "endianności" systemu - najczęściej jest to little
endian czyli 0x40010C10 wskazuje na najmniej znaczący bajt słowa,
0x40010C11 na kolejny i tak aż do 0x40010C13.

Przy zapisach 16-bitowych możesz analogicznie zapisać tylko pół rejestru
adresując połówki jako uint16_t pod adresem 0x40010C10 oraz 0x40010C12.
W większości RISCowych architektur dostęp do danych musi uwzględniać
wyrównanie tzn. adresy dla 32-bitowych dostępów muszą być
wielokrotnością czwórki, dla 16-bitowych wielokrotnością dwójki a bajty
można czytać i pisać "zewsząd" (o ile dany fragment przestrzeni
adresowej w ogóle uwzględnia możliwość takiego dostępu - w Twoim
przykładzie jak widać rejestry peryferyjne uwzględniają taką możliwość).

Pozdr
Portal