Dnia Sun, 2 Oct 2011 12:57:17 +0200, Jacek Maciejewski napisał(a):
> Dnia Sun, 02 Oct 2011 12:11:06 +0200, Lewis napisał(a):
>> Jako pasażer po kilkudziesięciu kilometrach już ma problemy, natomiast
>> jako kierowca może jechać i kilkaset km bezproblemowo
>
> Zgadza się, mam podobne doświadczenia z szybownictwa. Praca umysłowa w
> trakcie jazdy znakomicie pomaga. Niech próbuje sie kopncentrować powiedzmy
> na dobrym kryminale :) czy innym plejboju.

No nie wiem, nie wiem. Kolega narzeka ze wtedy wlasnie robi mu sie nie
dobrze.

Ogolnie choroba lokomocyjna bierze sie z tego ze sygnaly dochodzace do
mozgu z blednika i oczu, mu sie nie zgadzaja, w tym nie zgadzaja z nabytym
doswiadczeniem.
I takie ogolne rady na to - posadzic z przodu, niech widzi droge, zakrety,
przyczyny hamowan. Moze nawet posadzic za kierownica i niech sama prowadzi.
A nie dawac kryminal i niech widzi trzesaca sie ksiazke.
A dodatkowo - duzo swiezego powietrza a nie zapach spalin i oleju.

Mozna sklonic do spania - czy to naturalnie, czy srodkami nasennymi.

I bardzo jestem ciekaw czy ten plaster na pepku pomoze - prosze o
sprawozdanie :-)

J.