W dniu 2015-12-03 12:55, M.M. pisze:
> On Thursday, December 3, 2015 at 10:59:27 AM UTC+1, Adam Klobukowski wrote:
>> W dniu środa, 2 grudnia 2015 18:21:16 UTC+1 użytkownik M.M. napisał:
>>> On Wednesday, December 2, 2015 at 5:02:15 PM UTC+1, Borneq wrote:
>>>> Jest jeszcze ilość bitów po dwukropku jak :8, :16 czy :32 - kiedy się
>>>> stosuje?
>>> Generalnie wtedy kiedy chcemy oszczędzać pamięć i przechowywać specyficzne
>>> wartości, np. trzy liczby, każda zajmująca max 10 bitów. Bez tej sztuczki
>>> potrzeba trzech typów 16-bitowych, czyli razem 48 bitów. Z tą sztuczką 30
>>> bitów, które kompilator wyrówna do 32 - mamy oszczędność 16 bitów.
>>> Pozdrawiam
>>
>> Nie tylko. To trzeba też robic przy dekodowaniu danych idących strumieniem.
Przykładowo: mamy system który ma domyslnie 4 bajty na inta i tak rozpisuje struktury
(pole short int w strukturze i tak bedzie mialo 4 bajty). Teraz, jeśli w takim
systemie przymiemey strumien danych, gdzie short int jest spakowany na 2 bajty, to po
zapisaniu takiego strumienia nie możemy go wprost intepretować 'normalna' strukturą,
ale własnie takie taką spakowaną, lub stosować ine sztuczki. Tego typu problemy
wystepują np. w implementacjach protokołów sieciowych.
>
> Jeśli dekodowanie chcemy zrobić przy pomocy memcpy lub przy pomocy
> rzutowania wskaźników to owszem. Ale dekodowanie można też zrobić
> do nieupakowanej struktury:
>
> // przepraszam za metakod
> char buf[2*6] = read();
> struct X {
> short a;
> int b;
> };
>
> X x[2];
> x[0].a = *((short*)(buf+0));
> x[0].b = *((int*)(buf+2));
> x[1].a = *((short*)(buf+6));
> x[1].b = *((int*)(buf+8));
>
> Pozdrawiam

i gdzieniegdzie będzie mały bum, bo *((int*)(buf+2)); może mieć zdziebko
inną zawartość, niż nam się wydaje, ale co do tego, że dekodować można
nie zwracając uwagi na upakowanie to fakt...


--
Kaczus
http://kaczus.ppa.pl