On 12/04/2012 12:35, Myjk wrote:
> Thu, 12 Apr 2012 11:51:39 +0200, Jakub Witkowski
>
>> Po prostu system kar na którego szczycie znajduje się danie w skórę,
>> stosowane bardzo sporadycznie, albo tylko istniejące tylko jako
>> potencjalna możliwość, jest skuteczniejszy niż system tego pozbawiony.
>
> Taki system jest oczywiście łatwiejszy i mniej czasochłonny, ale wcale nie
> skuteczniejszy. Dla przykładu moja żona, choć uwielbia dzieci 100x bardziej
> niż ja, to w wielu sytuacjach traci cierpliwość szybciej ode mnie. Choć
> dziecka nigdy nie uderzyła, to w, nielicznych co prawda ale jednak
> istniejących, sytuacjach spornych ma tendencję do przestawiania go z kąta w
> kąt używając siły fizycznej. Nie raz już w "papę" zarwała czy to w złości
> czy celowo podczas zabawy. Ja stosuję tylko i wyłącznie siłę słowną i
> jeszcze mnie ręka dziecka nie dosięgnęła. Co więcej, jak jednak mi się
> przez przypadek oberwie w czasie zabawy, to nie ważne że był to przypadek,
> przeprosiny lecą a zachowanie się tonuje odpowiednio w dół, do samoistnego
> przerwania zabawy włącznie. Dziecko dokładnie wie jaki będzie rezultat jak
> się nie przestawi na właściwy tor i nie potrzeba było ku temu dawać w
> skórę.


I słusznie, dziecko po laniu uczy się przede wszystkim tego, że rodzic
przegrywa z nim psychicznie i w słabości ucieka się do przemocy. Jedyną
nauczką, jaką ja wyniosłem ze sporadycznego pasa na tyłek w dzieciństwie
było to, żeby się pod żadnym pozorem nie przyznawać, bo będzie bolało.
Swoje dziecko uczę szczerości i jak dotąd rozumie, że jeśli coś wywinie
i przyjdzie z tym do nas, pogadamy raczej nad sposobami unikania
podobnych sytuacji w przyszłości, zamiast bezsensownie karać.

Większość rodziców zdaje się niestety zapominać, że błędy są ważnym
elementem dorastania i nauki, biciem raczej nie dojdzie się do niczego
poza fochami.

> Mylisz nowoczesne teorie wychowania z tzw. bezstresowym wychowaniem czyli
> brakiem jakiejkolwiek reakcji na to co wyczynia dziecko. Wychowanie bez
> klapsa ma jak najbardziej sens, ale wymagaja od rodziców konsekwencji w
> działaniu, oraz wysokiej asertywności -- a na to nie wszyscy mają czas,
> wystarczającą ilość silnej woli jak i pomysłów na bezfizyczne rozwiązanie
> sytuacji.

To niestety dość częsty problem, ludzie naczytają się w internecie, jak
to na zachodzie przez bezstresowe wychowanie cuda się dzieją i mylą to z
brakiem kar fizycznych.

> Dlatego co i raz ktoś przyrżnie dzieciakowi, bo jemu rodzice też parę razy
> wlali i jakoś mimo tego wyrósł na porządnego człowieka. Raz czy dwa, co to
> za różnica, ważne jest przekonanie o słuszności. Tymczasem to nic innego
> jak usprawiedliwienie własnego lenistwa i bezsilności.


Gdyby bicie było panaceum na problemy z dziećmi, dzieci z patologicznych
rodzin były by najgrzeczniejsze w całej okolicy i przynosiły do domu
pochwały ze szkoły. Ale wytłumacz to betonowym głowom, których metody
wychowawcze zatrzymały się za czasów głębokiego PRLu.




--
Pozdrawiam,
Kamil

http://bynajmniej.net