W dniu 2012-04-13 18:39, Myjk pisze:

> Nie ma czegoś takiego jak "nie daje sobie wytłumaczyć". Moje też sobie nie
> dawało (i nadal nie daje) wytłumaczyć. Trzeba było pilnego obserwowania
> poczynań, i w odpowiednim momencie przywołania należytych wspomnień,
> upominania i powtarzania, aż do znudzenia, żeby były realne wyniki.
>
> Jesteś, czy też byłeś, za słaby na takie wyzwanie, wolałeś po prostu
> przylać, to już tylko Twój, w sumie wstydliwy, problem.

Tak, jak ci Axel napisał - dzieci są różne (bo oprócz tego, co
przekazują im rodzice chłoną z całej reszty otoczenia, a i jest coś
takiego chyba, jak wrodzony charakterek). I z faktu, że w twoim
ponadtrzyletnim doświadczeniu jako rodzica nie zdarzyło ci się, że
dziecku nie dało się czegoś wytłumaczyć nie wynika jeszcze wcale, że w
ciągu kolejnych czterech - pięciu takich okresach to nie nastąpi. W
końcu i tak pójdzie pewnie na wagary, zapali papierosa, trawę, albo
skoczy na główkę do niesprawdzonej wody, czy choćby przejdzie na
czerwonym. I wcale nie mówię, że wtedy trzeba lać, bo świat nie jest
binarny. Nie występują jedynie dwie grupy rodziców, z których to jedni
wychowują bez klapsa, a drudzy leją za byle co, albo i prewencyjnie.
Tak, jak nie jest taka ostra granica, pomiędzy brakiem przemocy, a jej
stosowaniem. Bo np. jeśli dziecko (wiem - twoje nie) wyrywa nagle do
przodu, bo po drugiej stronie ulicy zobaczyło coś wartego dotknięcia,
to: mówić do niego spokojnie, krzyknąć, złapać za rękę, pociągnąć za
rękę, pociągnąć za ręką a drugą dać klapsa?

Pozdr,
--
L E P E K Pruszcz Gdański
no_spam/maupa/poczta/kropka/fm
Corolla E11 4E-FE sedan '97
Avensis T22 1CD-FTV sedan '01