On Wed, 18 Sep 2013, Artur Maśląg wrote:

> W dniu 2013-09-18 11:38, J.F pisze:
>> Tak jak tu - pan mial ustapic, pan ma zaparkowawany w boku samochod,
>> znaczy sie pan nie ustapil :-)
>
> To Twoja interpretacja.

Ta interpretacja jest bardzo dobra.
Bardzo niedobre jest domniemywanie, że pod "miał" kryje się stwierdzenie
"miał bez względu na stan początkowy".
A bardzo dobrze wyjaśnił problem nieustępowania wątek, w którym
grupowicz zapodał link do filmiku z pojazdem PRZYSPIESZAJĄCYM
po to, żeby zaparkować u kogoś w boku.

I zupełnie bez znaczenia jest to, że zgodnie (jak sądzę) widzimy
w tym (kiedyś tam opisywanym zdarzeniu) umyślność sprawcy.
Ta umyślność w ogóle wyłącza rozważania nad "wymuszeniem".
Ale jest ona bez znaczenia dla prostego faktu - nie były spełnione
FORMALNE wymogi wymuszenia pierwszeństwa, zapisane w ustawie!
I o ile pamiętam, na tym (a nie na dowodzeniu umyślności)
skupiło się postępowanie co do unania winy za tamtą kolizję.

W znacznej większości rozważań nad pierwszeństwem a priori
przyjmuje się, że wystarczającym warunkiem do rozważań
jest określenie dla stron że "jadą".
Coraz bardziej zaczyna to wyglądać mi na niedopatrzenie.
Zbytnie uproszczenie.

I teraz pytanie na które nie widziałem odpowiedzi: czy przypadkiem
gość z wyprzedzającego Mercedesa czasem nie PRZYSPIESZAŁ w trakcie
wyprzedzania i zmiany pasa?

Wszystko poniżej piszę pod kątem oceny zdarzenia JEŚLIBY
tak było.

Wniosek z przepisu o ustępowaniu pierwszeństwa jest obosieczny:
z jednej strony zobowiązany do ustąpienia jest zobowiązany,
bez względu na to czy widział lub nie widział - ma widzieć,
a ściślej "jechać tak jakby widział".

Ale z drugiej, ten sam warunek dotyczy drugiej części definicji:
ma nie zmusić do gwałtownej zmiany prędkości.
Jeśli ten "na pierwszeństwie" przyspieszał, a są podstawy do
uznania, ze gdyby nie tylko nie przyspieszał, a jak ktoś tu
to kiedyś ujął, "tylko odjął nogę z gazu", to do wypadku
by nie doszło, wątpliwe staje się samo uznanie pierwszeństwa!

Rozumiem że takie podejście może powodować opory - ale skoro
uznajemy, że warunkiem wymuszenia nie jest to, czy zobowiązany
widział, jakim prawem miałoby to mieć znaczenie wobec
INNEGO kryterium - tego, że zmianę prędkości i tym samym
położenia na jezdni i czasu do minięcia się lub kolizji
pojazdów spowodował kierujący z pierwszeństwem?
"Jakby jechał 50 metrów wcześniej lub później" chcemy uznać
za fakt bez znaczenia w przypadku, kiedy przecinający
jezdnię trafia się z nieprzyspieszającym pojazdem.
Dlaczego ten sam argument nie ma byc równie bez znaczenia
w przypadku, w którym "wymuszenie" jest wątpliwe bo sprawca
przyspieszał?

A jeśli tak, to czy takie cóś nie miało miejsca przy
zderzeniu o którym jest wątek.

>> Scenariusza nie znasz, bo nie czytales akt sprawy, nie znasz ani ustalen
>> policji na miejscu, ani analizy bieglego - ktora juz jest po czesci tym
>> co sie jemu wydaje :-)
>
> Jasne, będziesz zaprzeczał faktom, przecież jazda w mieście 130km/h to
> tylko trochę szybciej niż 70km/h.

Wyłącznie zależy od definicji "trochę" :|

pzdr, Gotfryd