Dnia Sun, 4 Dec 2016 21:50:12 +0100, Sebastian Biały napisał(a):

> Problemem jest utrzymanie takiej przysłony żeby obraz nie był plamą i
> jednocześnie szumy nie zjadły treści. Dziś to dalej problem.

Fotoradary niestety sobie z tym doskonale radzą ;)

> Na każdej z nich w przeciętnych warunkach pogodowych O i 0 bedą
> nierozróżnialne w sposób pewny. Jedynie z jakimś (czasem bardzo)
> kiepskim prawdopodobieństwem.

Takimi kwestiami zajmuje się rachunek prawdopodobieństwa.
Mając szereg pomiarów które wydają się niepewne, zazwyczaj będzie je można
złożyć w całkiem pewny wynik.


> Policz z dokładnością do 0.5cm
> szerokośc O albo 0 kiedy rejestracja została zarejestrowana w nocy przy
> 200km/h, pod kątem, w deszczu. Nie da się.

Nigdy nie mów "nie da się", zwłaszcza kiedy inni z powodzeniem to już dawno
zrobili :)

Jest to oczywiście jakieś zagadnienie techniczno-intelektualne i oczywiście
nadal da się to zrobić źle jak wezmą się za to ludzie którzy nie potrafią i
których odróznienie 0/O przerośnie - może nie byli wystarczająco zdolni,
może nie mieli wystarczająco dużo czasu, może coś tam.
A może też ktoś użył kamery która nie działa poprawnie w nocy czy coś.

Rozpoznawanie liter ustalonego alfabetu jest proste - powiedziałbym że jest
najprostszym zagadnieniem rozpoznawania obrazów i pisma jakie można sobie
wyobrazić.

Usatlone wymiary, kilka rodzajów tablic, ustalone czcionki właśnie tak
zaprojektowane żeby O/0 czy B/8 dało się bez problemu odróżnić. Dokładnie
wiadomo czego i gdzie szukać.

Dzisiejsze zagadnienia dla tej technologii to raczej rozpoznawanie pisma
odręcznego gdzie jest nabazgrane, czy rozpoznawanie obrazów na których nie
wiadomo co jest - np. klasyfikacja zdjęć ze względu na treść.



> Algorytmy google rozpoznawania numerów domów (częste w capcha) podobno
> najgorzej radzą sobie właśnie z numerami typu 107B. Ale co tam google
> wie. Tylko paredziesiąt milionów dopiero przeskanowali.

Rozpoznawanie czegokolwiek z nieustalonym liternictwem to zupełnie inna
klasa problemu niż rozpoznawanie tablic rejestracyjnych.
Bo na domu każdy może mieć numer napisany inną czcionką i tam zgadywanie
czy w tym kroju pisma 0 jest wąskie a O szerokie czy odrwrotnie, to już
bardziej skomplikowana sprawa.


>> Dziś to większy problem jest w drugą stronę - to człowiek który próbuje
>> przeczytać numery może mieć problem z odróżnieniem B/8 czy O/0.
>> Ewentualnie nabierze się na 1 przerobioną na 4.
>
> Zgadnij więc dlaczego nazywam idiota osobę która dopuściła do tego że w
> tablicach mamy prawie identyczne znaki graficzne oznaczające coś
> zupełnie innego?

No nie wiem - nie zauważyłeś że nie są identyczne?

>> W latach 90-tych może i miało to jakiś sens.
>> Dziś rozpoznanie obrazu liter i cyfr przy ustalonym liternictwie to nie
>> jest żaden problem. Albo mówiąc inaczej - jest dokładnie taki sam jak
>> rozpoznanie tego kodu.
>
> Nie. Kod może nieść dodatkowo sumę kontrolną. Na tym polega *różnica* w
> jakości rozpoznawania vs zgadywania O 0.

Nie jest to żadna magiczna cecha kodu, bo numer cyfrowo/literowy tak samo
może nieść dodatkowe informacji, tyle że po prostu musiałby być dłuższy, a
to z kolei będzie upierdliwe żeby go zapamiętać.

Cała "magia" w innym kodzie jest taka, że na niewielkiej powierzchni
tablicy można zapisać po prostu więcej informacji.
Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie żeby te informacje dowolnie
zwielokrotniać.
Tyle że do analizy obrazów z kamery lepszy niż kod kreskowy są kody binarne
(QRcode itp).


> PS. Byłem kiedyś na konferencji gdzie koleś od rozpoznawania obrazów
> (czech jakis o ile pamiętam, koło 2002r) pokazywał jak *bardzo*
> nieskuteczne są algorytmy komercyjne kiedy doda się do nich szum. I jak
> udowodnić matematycznie że nigdy nie bedą skuteczniejsze jeśli nie
> doprowadzimy do różnicowania znaków podobnych..

No i bardzo słusznie mówił - dlatego znaki na tablicach są na tyle
zróżnicowane żeby się dało je odróżnić.