On 6/18/2016 12:29 PM, Liwiusz wrote:
> W dniu 2016-06-18 o 15:27, rs pisze:
>> On 6/18/2016 6:08 AM, Bolko wrote:
>>> W dniu sobota, 18 czerwca 2016 08:07:13 UTC+2 użytkownik Trybun napisał:
>>>> Napisz w Usenecie bez
>>>> strachu z tej swojej zarejestrowanej karty np że
>>>
>>> Moja żona zaczęła pracować w kolejnej firmie IT.
>>> Niepodoba się jej to co tam widzi.
>>>
>>> Przykład?
>>> Ostatnio dzięki oprogramowaniu tej firmy uratowano człowieka.
>>> Facet chciał popełnić samobójstwo ale go ostatniej chwili uratowali.
>>> Jak?
>>> "W centrum kontroli" na ekranie wyskoczył komunikat że pan X wchodzi
>>> na dziwne strony.
>>>
>>> Zaczyna się też zastanawiać czy smartfon to taka dobra sprawa.
>>> Czy nie wrócić do 3310.
>>
>> no to jak to w koncu jest? uratowano czlowieka, a twojej zonie sie to
>> nie podoba? czy cos jest miedzy wierszami, czego nie rozumiem. <rs>
>
> Pewnie chodzi o to, że immanentnym prawem wolnego człowieka jest
> popełnić samobójstwo, a ponadto nie być inwigilowanym - teraz
> szpiegowano samobójcę, jutro żona będzie szpiegować męża, a konkurent
> rynkowy konkurenta (zresztą jakie to jutro).

> Muszę pochwalić małżonkę Bolka za typowo męskie myślenie - normalnie
> kobieta powiedziałaby tak jak ty - "ojej jak fajnie, uratowano życie", a
> szerszych konsekwencji tego nie umiałaby sobie wyobrazić, albo by
> palnęła jakąś bzdurę typu "życie ludzkie nie ma ceny".

nie znasz mojego zdania w tej kwestii, wiec nie wiesz co bym powiedzial,
znajac detale.
niby czlowiek powinien miec prawo do wyjscia skonczenia swojego zycia
kiedy mu sie spodoba, jednak to nie jest taki trywialny problem i
skutecznego rozwiazania jakos nie widac. to tylko pare przykladow:
gowniaz sie zakochal, panna go zdradzila. koles bierze giwe albo prochy
i myk. nie ma go. a byc moze wystarczylby nawet w niektorych wypadkach
srodek przeciwbolowy (tak, to nie zart), rozmowa z kims sensownym,
psychoterapeuta, albo inna panna.
dwa. ile prob samobojczych jest udanych? w zaleznosci od kraju, ale
wcale nie tak duzo. a ci, ktorym sie nie udalo, czesto laduja w
szpitalach z urazami cielesnymi, lub wewnetrznych organow, nawet i do
konca zycia, a to jest powazny wydatek tak dla rodziny, jak i
panstwowego systemu zdrowotnego. sadze wiec, ze warto jest probowac
odwodzic ludzi od takich prob. ale jak wspomnialem na poczatku, to jest
zacznie bardziej skomplikowany problem, bez prostego rozwiazania na
dzien dzisiejszy. <rs>