On 2013-01-10, PK <P...@n...com> wrote:
> On 2013-01-09, Stachu 'Dozzie' K. <d...@g...eat.some.screws.spammer.invalid>
wrote:
>> Umiem. Tylko to musi być coś, bez czego się naprawdę nie da żyć, a nie
>> jedynie mądrzejsze znajdź/zamień i wyświetlaczka javadoca. Inaczej nie
>> zrekompensuje mi konieczności przełączania się między IDE i Vimem
>> (którego nie wyrzucę, bo mi się sprawdza przy masie innych języków
>> i w ogóle sytuacji).
>
> Ale wybór narzędzi to nie kwestia "nie da się żyć". Wybiera się to,
> co jest wygodniejsze. Jeśli dla Ciebie wygodniejszy jest Vim, to go
> używaj. Dla wielu osób wygodniejsze jest IDE. Nie przez jakiejś cudowne
> funkcje. Po prostu wolą go używać.

Okej, i niech używają. Ja pytałem o funkcje, które by mogły
rekompensować pewne braki *mnie*. Przypisywanie mi stanowiska, że IDE
się w ogóle nie nadają do pracy, jest grubym nadużyciem, co już
parokrotnie zaznaczałem.

>> A w ogóle to dlaczego *zintegrowane* środowisko programistyczne?
>
> A dlaczego nie?
>
> "Zintegrowane" środowiska są czymś naturalnym - tak wygląda większość
> interfejsów (nie mówię jedynie o programowniu, a nawet o interfejsach
> komputerowych).

Równie naturalna jest modularyzacja. Zauważ, że nie masz zintegrowanego
komputera biurkowego PC, tylko modularny. Możesz zmienić kartę
graficzną, dołożyć RAM-u, podłączyć myszkę czy klawiaturę jakie ci się
podobają. Nawet applowe komputery są do pewnego stopnia modularne.

>> Pomysł ujmowania wszystkiego w jednej monolitycznej aplikacji jest
>> generalnie głupi. Dlaczego nie *modularne* środowisko programistyczne,
>> gdzie uzupełnianie pól/metod jest jednym z wymiennych podzespołów,
>> podobnie jak na przykład edytor?
>
> Czemu jest głupi? Rzuć jakimś argumentem.

Bo nie da się wymienić elementu, który użytkownikowi nie pasuje. Nie da
się na przykład wymienić edytora na taki, który ma więcej funkcji.
Znaczy było jedno środowisko, które na to ostatnie pozwalało: Sun ONE
Studio. Można było użyć, oprócz edytora domyślnego, również gVima
i bodajże XEmacsa (choć głowy za to nie dam; nie odróżniam go od
Emacsa).

--
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot