Użytkownik "Paweł Kierski" <n...@p...net> napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:gubo88$fdh$...@n...onet.pl...
> To w Polsce się przyjęło, że zarobki to tabu. Gdzie indziej jest
> "trochę" inaczej. Tu pewnie dane o wysokości stażu są pewnie jawne, tzn.

Sorry Winetou, ale to nie jest tak, że "w Polsce się przyjęło".

Wysokość i źródła dochodu to bardzo bardzo prywatna sprawa. Prawie jak
tajemnica spowiedzi: pomiędzy tobą, twoimi pracodawcami/klientami a
fiskusem.

Gdy ujawnisz swoje zarobki to: a. większa połowa będzie ci zazdrościć bo
zarabia mniej (zakładam że odniosłeś sukces w IT), lub dlatego że uważa
twoją pracę za znacznie mniej ważną a ciebie za nadmiernie opłacanego; b.
mniejsza połowa będzie cię miała za byle co, bo zarabiasz przez rok tyle, co
oni potrafią wycisnąć w godzinę (albo w minutę, tydzień); c. ludzie robiący
to samo co ty ale zarabiający mniej wkurzą się (bo chcą zarabiać więcej); d.
ludzie robiący etc. ale zarabiający więcej przestraszą się że jesteś niczym
chiński dumping; e. pracodawcy inni niż twój mogą też różne rzeczy sobie
pomyśleć; f. jakaś menda po prostu może zacząć myśleć jak cię okraść.

Do tego wychodzisz na buraka, co się przechwala swoimi zarobkami.

Oczywiście są rozmaite funkcje publiczne etc. - przy których informacje o
zarobkach są jawnie dostępne. Ale wielu ludzi woli nie pełnić tego rodzaju
funkcji właśnie z tego powodu.

No, powiedz szczerze - chcesz się dowiedzieć, że największa miernota z
twojej klasy zarabia 10x tyle co ty? No i właśnie na mocy niepisanej umowy
nikt mający nieco kultury nie ujawnia ani swoich ani zarobków innych ludzi.
Zarobki to - można tak powiedzieć - rodzaj tajemnicy handlowej. NDA. Wiedza
to potęga. A informacja to pieniądz. Nikt rozsądny nie rozdaje pieniędzy za
bezdurno.

slawek