to napisał(a):
>> Chyba nie rozumiesz przesłania :-D
> Wytłumaczysz mi?
Proszę bardzo.

Dupie można przekazać emocje pozytywne, np. całując kogoś w dupę, lub
pocałujcie mnie w dupę.
Uniwersalność dupy nie kończy się na tym, jest ona bowiem
funkcjonalnym pojemnikiem o praktycznie nieograniczonej objętości: w
dupie można mieć całe osoby, urzędy, a nawet społeczności; można nosić
w niej różne przedmioty, np. zegarek - jak robił to ojciec Butcha z
Pulp Fiction, dupa może tez pomieścić całe planety.
Dupa jest także dzielnicą wielu miast na całym świecie. Zamiast
,,uptown" albo ,,przedmieście", można mówić ,,zadupie".
Dupa, zwłaszcza goła, jest źródłem promieniowania w zakresie światła
widzialnego. Wszak wiadomo, że można świecić dupą.
Dupa ma szeroki potencjał turystyczny, albowiem można pojechać do dupy
na raki, lub pójść w trzy dupy
Dupa służy nieraz jako etalon: wiele rzeczy jest do dupy, tym samym
dupa spełnia rolę uniwersalnego wzorca porównawczego. W dupę (lub po
dupie) można również dostać. Czynność ta umacnia więzi emocjonalne
między rodzicami i dziećmi.
Można również chronić swoją (lub czyjąś) dupę, co
kolejny raz potwierdza ważność dupy w otaczającym nas świecie.
Określenie ,,dawał (dał) dupy" funkcjonuje w dwóch znaczeniach:
erotycznym i wartościującym, jednak ,,ściągnąć kogoś z dupy" tylko w
tym pierwszym.
Dupa może też być wykorzystana w formie mieszkania lub schronu, gdyż
można wejść/włazić komuś w dupę.

Z czym się autor filmu lub bohater utożsamia, to pytanie do niego.
Ale Twoje stwierdzenie że to sposób nie zbyt skuteczny i kłopotliwy na
fotoradar, jest bezsensowne.
--
Krzysiek