> W astrofoto mamy do czynienia z trochę innym rodzajem obiektów. To świecące
> punkciki

Oj, zdziwiłbyś się! W końcu bynajmniej nie tylko gwiazdy czy ich gromady są na
niebie. A co z mgławicami i podobnymi do nich obiektami? Rozmiary [kątowe]
niektórych są większe kilkakrotnie od Księżyca, ale większości z nich nigdy
nie zobaczysz gołym okiem czy nawet przez teleskop/lornetkę [ewentualnie jako
szare mgiełki] -widać je dopiero na długoczasowych fotografiach, w
szczególności ich zewnętrzne, słabo świecące obszary. W każdym razie chodzi o
obiekty rozciągłe, świecące powierzchniowo i wypełniające niekiedy sporą część
kadru. Odsyłam do odpowiednich galerii astrofoto. Wśród ludzi, którzy się w to
bawią na serio, jest paru zawodowych "normalnych" fotografów, np. ten z Leszna:
http://www.astrofotografia.pl
-patrz notka o autorze

> które o kilka przysłon wyłażą poza czerń otaczającego je czarnego
> pustkowia.

W przypadku jasnych gwiazd to [prawie*] prawda, w przypadku tego co opisałem
wyżej sprawa jest o wiele bardziej subtelna. Nie podejmuję się określać
ilościowo, ekspertem nie jestem.
Pozdrawiam
-J.
P.S. * -tło nieba tak naprawde nie jest do końca czarne, ze względu na
świecenie atmosfery m. in. pod wpływem naszej kochanej cywilizacji.Czarne to
ono było przed wynalezieniem żarówki. Jest to b. poważnym problemem przy
astrofoto, jak i wizualnych zabawach z teleskopami. Znalezienie naprawdę
ciemnego nieba w niektórych częściach PL [nawet jak pojedziesz gdzieś na wieś]
jest już niemożliwe, podobnie jak w innych krajach o stosunkowo dużej gęstości
zaludnienia i rozwiniętej infrastrukturze. Przeciętny człowiek nie ma pojęcia,
ile energii się marnuje na oświetlanie kosmosu z Ziemi ;-))
Stąd popularnośc wsród fanów astro i astrofoto takich miejsc jak Bieszczady
itp.

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl