On 16.09.2015 17:31, AK wrote:
> Użytkownik "bartekltg" <b...@g...com> napisał:
>
>> A, jeszcze jedno, tutaj nie musimy używać set<int>, bo to rzeczywiście
>> nam nieźle zwolni.
>> Weźmy trudniejszą wersję, czyli pytacz chce przetwarzać liczby
>> w takiej kolejności w jakiej są w tablicy, tylko pominąć już raz
>> przetworzone. Ale skoro liczby mamy dane z góry, możemy je sobie
>> skopiować, posortować, (opcjonalnie machnąć std::unique aby pozbyć
>> \się duplkatów z posortowanej wersji). Do tego trzymamy tablicę
>> booli (vector<bool>) o tej samej długości.
>>
>> Dostając liczbę, wyszukujemy ją binarnie w pomoczniczej posortowanej
>> tablicy, sprawdzamy czy bit w teblicy booli jest zapalony.
>>
>> Będzie szybsze niż operacja na drzewach, i prawdopodobnie zajmie
>> mniej pamięci niż obie pozostałe wersje.
>> Prawdopodobnie, bo dla złośliwego przypadku - bardzo dużo podobnych
>> danych, ale niewiele różnych liczb, lepiej jest tworzyć
>> pomocniczy zbiór na żywo.
>
> Po co tak skomplikowanie ?

Przecież napisałem jakie są wady i zalety tamtej metody w stosunku
do tej najprostszej. ;-)
Jeśli unikalnych elementów jest praie n, to ta metoda jest szybsza od
set i mniej pamieciożerna od seta i unordered_set.

Pytacz narzekał na niedobór algorytmów, to dajmu mu do wyboru;-)

> Mozna bardzo prosto.
> 1. Pytacz tworzy (pustego) seta (np.hash-seta)
> 2. Pytacz idzie/iteruje sobie po tablicy intow.
> Dla kazdego inta sprawdza czy jest w secie
...
> jesli nie to: dodaje wartosc vec[i] do seta

To co opisałeś to z grubsza dwie ostatnie linijki mojego postu.
Nie rozpisywałem się, bo już było w wątku.
Trzeba było te algorytmiki nazywać. I będzie
[1] szemrany 10:40
[2] A.K 11:34
[3] M.M 14:56

;-)



> Ma zarowno wektor zmodyfikowany "w miejscu" (rozumiem, ze tak chcial), a
> i kolejnosc zachowana.

To nie jest algorytm działający w miejscu. Średnio potrzebuje
on O(n) pamięci.



> Wydajne, proste, niezalezne od postaci/implementacji seta.

> PS: Oczywiscie mozna jeszcze inaczej: nie markujac "nic" tylko biezacy
> kompiujac
> vec[i] za ostatni niepowtarzalny (pamietajac wczesniej jego indeks) ale
> po co/to zalezy ?
> Byc moze lepiej/prosciej pozniej odfiltrowac przy iteracji te elementy z
> "nic"


Myślałem że autor chce tylko odpalić jakąś funkcję dla unikalnych
elementów. Jeśli chce zamienić zawartosć tablicy,
to jest to raczej standardowy sposób niż przekombinowanie, wszelkie
unique czy remove_if tak działają. Jedziemy dwoma iteratorami,
"zapisującym" i "odczytującym".
while (odczytujący!=end)
jeśli ( odczytujący pokazuje na pierwsze wystąpienie),
{wartość zapisujemy pod iterator "zapisyjący"
i przesuwamy 'zap.' o oczko. }
"Odczytujący" robi krok.
//zabawa z obsługą pomocniczego zbior jak poprzednio,

pzdr
bartekltg