Dnia 2011-04-20, o godz. 08:59:06
Przesmiewca <b...@o...pl> napisał(a):

> Pewnie, ze robiono, tylko co innego smak a co innego zawartosc.
> Ludziom sie wydaje, ze jak cos smaczne, np. wedlina, to musi byc
> swieze i zrobione z dobrych jakosciowo surowcow. Tylko, ze to
> nieprawda. Sam kiedys pilem niezle w smaku bimbry (dopoki znajomy
> nie dostal pracy w laboratorium na wspomnianym wyzej chromatografie),
> ale wcale nie to oznaczalo, ze byly dobrze wydestylowane.

Wiesz - ja bimbru na chromatografie nie badałem a raczej
organoleptycznie właśnie. Ilość fuzli bezpośrednio przekłada się na
jakość destylacji a dość dobrą oceną ich ilości jest także tzw. efekt
dnia następnego. ;-)

> W porzadku, chociaz piszac wodka mialem w domysle zwykla, czysta, nie
> barwiona czy jakas kolorowa/smakowa, gdzie rzeczywiscie moga dodac
> pare E. Ale zawartosc tych E jest szczatkowa, w przypadku domowego
> destylatu szkodliwych substancji bedzie wiecej. Oczywiscie dostepnosc

Pisałem o kolorowych z Exxx - zerknij w pierwszy post. Chyba Dark Whisky
czy innych tego typu wynalazków z Polmosu w Zielonej Górze nie
próbowałeś ;-)

> do lepszej aparatury podwyzsza jakosc produktu, ale kowalski z zacieru
> przepuszczonego na bimbrownicy z bańki mleczarskiej wyprodukuje niezly
> koktail chemiczny.

Dlatego pisałem że zależy to od aparatury i doświadczenia. Jak w latach
80-tych bawiłem się w bimbrownika (chyba co drugi wtedy pędził ;-) )
to miałem zestawioną szklaną aparaturę z niewielką kolumnę
rektyfikacyjną i ściśle kontrolowałem proces. Nie szedłem w ilość a w
jakość bo głównie robiłem destylaty z owoców. Większość bimbrowników
robiło jednak masówkę na handel i to faktycznie było paskudne.

Zdrówko