Szarym od mżawki świtem Sat, 24 May 2014 04:29:43 -0700, Piotrek wyrzucił
pustą ćwiartkę i oznajmił:

> Wyjaśnijcie mi taką jedną rzecz. Niby mam ogólne,
> teoretyczne pojęcie o wielowątkowości - wiem z czym
> to się je, jakie problemy wiążą się z programowaniem
> wielowątkowym, ale zawsze zastanawiała mnie taka jedna
> fundamentalna kwestia: dlaczego programiści w ogóle muszą
> być świadomi tego, że programują wielowątkowo, tzn. dlaczego
> samodzielnie muszą używać muteksów i innych mechanizmów
> synchronizacji wątków? Może bredzę, ale nie dałoby się tego
> jakoś rozwiązać na poziomie samego języka? Dlaczego każda
> instrukcja programu nie jest domyślnie atomowa, tzn. kompilator
> przy generowaniu kodu sam nie emuluje atomowości
> wstawiając gdzie trzeba różne locki/unlocki tak, żeby
> w ogóle nie trzeba było o tym myśleć? Chodzi o to, że
> byłoby to niewydajne?

Fajnie byłoby, gdyby się dało, ale nie istnieje takie rozwiązanie.

Są zbliżone, takie jak model przekazywania wiadomości - ma swoje
plusy i minusy, ale nie wymaga jawnej synchornizacji, co nie znaczy,
że na nic nie trzeba uważać. Zbliżona do celu jest pamięć transakcyjna,
(prawie) moóżna jej używać tak jak napisałeś, prawie, bo i tak trzeba
zaznaczyć granice transakcji i ewentualnie podtransakcji.

W praktyce gdybyś mógł przedstawić przedstawić coś co byłoby
spójne na pewno znajdzie się ktoś kto takie rozwiązanie zaimplementuje.
Szczegóły techniczne zostawiając na później, pierwsze pytanie:
skąd kompilator ma wiedzieć o co programiście chodzi? Najlepiej
z przykładami, skoro

> Dlaczego każda
> instrukcja programu nie jest domyślnie atomowa, tzn. kompilator
> przy generowaniu kodu sam nie emuluje atomowości
> wstawiając gdzie trzeba różne locki/unlocki tak, żeby
> w ogóle nie trzeba było o tym myśleć?

.... powiedz, jak kompilator miałby zrozumieć

a = b + c

a) osobno odczyt zmiennych dodawanie i zapis?
b) całe wyrażenie wraz z przypisaniem atomowo?
c) co jeżeli typem jest liczba zespolona, czy w klasie Complex
musi być informacja, że część rzeczywistą i urojoną traktuje się
atomowo czyli zawsze razem, czy może kompilator też miałby się
tego w jakiś sposób "domyśleć"?
d) ?

--
Edek