rs napisał(a):
>> Zwalniają ludzi, którzy ewidentnie wpadli, ale tak naprawdę jest nacisk
>> na to. Już ładnych parę lat temu można było przeczytać podsumowanie tego
>> trędu u Eco. Dzisiejsze dziennikarstwo nie polega na tym, żeby napisać o
>> tym, że małą dziewczynkę pożarł niedźwiedź w zoo, tylko na tym, żeby się
>> spytać jej mamy czy jest jej przykro.
>
> bez przesady. zawsze rozdzieralismy rany i wkladalismy w nie patyk,
> tylko ze kiedys nie bylo to tak wszechobecne jak teraz, ale to ze
> wzgledu na wszedobylskosc mediow, przed ktorymi czesto nie sposob
> uciec. i jak wyzej. nie trzeba sluchac czy czytac tych dziennikarzy,
> ktorzy uzywaja takich trickow i prezentuja taki poziom. chyba nie jest
> tak, ze nie ma wyboru, a jesli faktycznie nie ma, to czy koniecznie
> trzeba czytac przetrawione i zaopiniowane newsy. sa jeszcze servisy z
> gola
>
>> Widać to też po zdjęciach. Najwięcej trupów widać na zdjęciach gdy są
>> pokazane osoby rozpaczające po tych co zginęli. Nie samo miejsce
>> tragedii, ale emocje osób, które przybyły tam później.
>> wer
>
> wiesz ja sadze, ze to moze byc rowniez polski syndrom (zapewne nie
> tylko polski, ale nei sledzilem publikacji innych nacji), zwiazny moze
> z poziomem dziennikarstwa (czesciowo o tym nizej) . swego czasu
> obserwowalem strony np. reutera, new york timesa, BBC i paru innych
> zagranicznych oraz polskie w czasie wydarzen w mumbaju i wczesniej z
> masakry w virginia tech i powiem ci, ze to wlasnie polskie gazety
> przescigaly sie w pokazywaniu co bardziej krwistych ujec. szczegolnie
> gazeta.pl. w zagraniczncyh gazetach nie widziales tych zdjec.
> przynajmniej nie tak jawnie i na pierwszej stronie.
>

Akurat byłem z dwóch stron barykady. Tak się zdarzyło, że wylądowałem na
na studia w Instytucie Dziennikarstwa UW. I mogłem to też obserwować z
poziomu różnych redakcji. Drastyczne sceny na zdjęciach i ckliwe teksty
przyszły do nas z zachodu. Z perspektywy Polski widzimy teksty redakcji,
które trzymają poziom BBC, CNN. Nie widzimy tego co się dzieje w The
Sun, USA Today i wielu innych tytułach popularnych. W USA poziom
niektórych gazet sięga 100 metrów poniżej rowu mariańskiego, łącznie z
fotomontażami, jak to się pojawił nad siedzibą ONZ Chrystus. (Trochę
uszczypliwości pod adresem takich mediów jest w Dobry Omen).

Pierszy w Polsce był SE, gdzie Grzegorz Lindeberg stworzył gazetę dla
ludzi z wykształceniem podstawowym. Teksty miały być proste, żeby każdy
je zrozumiał. Potem wszedł Fakt i zaczęła się totalna wojna o zaniżenie
poziomu i sensacyjność.

Inną sprawą jest, że redakcje wymagają od fotoreporterów nie
opowiedzenia zdjęciem o czymś, ale prostej ilustracji. Zdjęcie ma być
dodatkiem, atrakcyjnym. Fotoreporter dostaje zlecenie, strzel fotkę
kilkuletniej dziewczynki w piaskownicy, bo akurat jest tekst o porwaniu
małej dziewczynki przez ojca. Widziałem już kilku fotoreporterów na
zdjęciach, pozowali do zdjęć jako ktoś inny. Trzeba było dać zdjęcie, a
nie było kogo sfotografować więc... Fotoreporter coraz częściej jest
sprowadzany do roli ilustratora, a zdjęcią są prawdziwsze, więc dlatego
nie rysownik. Co prawda Fakt zaczyna coraz częściej dawać marne grafiki
komputerowe. Pewnie przy wersji 20 Posera fotoreporterzy przestaną być
potrzebni, wygeneruje się komputerowo i po sprawie.

wer