> Wizjer elektroniczny zawsze ma jakieś opóźnienie w stosunku
> do tego, co się dzieje w danej chwili przed obiektywem aparatu. Czyli
> np. fotografowana osoba przybiera pewien wyraz twarzy, fotograf widzi to
> w wizjerze, podejmuje decyzję, że właśnie taki moment chce
> sfotografować, naciska spust, aparat robi zdjęcie - a na zdjęciu już
> jest inny wyraz twarzy, bo to co fotograf widział w wizjerze było
> opóźnione w stosunku do tego, co się działo przed obiektywem. Niektóre
> bezlusterkowce mają wizjery typu dalmierzowego, co eliminuje tę wadę,
> ale ma za to inne wady - np. trudności przy używaniu długoogniskowych
> obiektywów.

Opóźnienie wizjera elektronicznego jest różne w różnych modelach
aparatów, np. w Olympusach OM-D IMHO jest bardzo niewielkie, a także w
zewnętrznym wizjerze VF-4 zakładanym na E-PL7. Nie mam problemów z
uchwyceniem potrzebnej fazy ruchu, wyrazu twarzy itp., aczkolwiek w
skrajnych przypadkach należy wyczuć konieczne niewielkie wyprzedzenie.
Stosuję czasami także taką technikę, że jednym okiem patrzę w wizjer, a
drugim - na fotografowaną scenę, ale to najczęściej nie dla eliminacji
opóźnień, tylko żeby widzieć, co się dzieje poza granicami kadru.

Lustrzanki też mają pewne opóźnienie na podniesienie lustra i
przymknięcie przysłony. Jak nie chcesz mieć opóźnień, trzeba kupić
analogowego dalmierzowca )))

Moim zdaniem zalety dobrego wizjera elektronicznego przewyższają jego
wady względem matówki w lustrzance.