Mateusz Ludwin pisze:
> Marek Borowski wrote:
>
>>> No i tak robią... To jest smutne. Rozumiem malarstwo albo muzykę, ale
>>> pisanie kodu? To jest chore.
>>>
>> Sam jestes chory. Dla mnie muzyka czy tymbardziej malarstwo mogloby
>> nie istniec. Zato jestem fanem techniki.
>
> Właśnie to jest smutne i chore.
>
> Rozmawiam z człowiekiem w moim wieku, "pasjonatem", jak to określasz.
>
> Co czyta? Nic.
> Czego słucha? Teledysków na YT.
>
> Ale codziennie wciąga kilkanaście blogów o programowaniu. To jest
> żałosne. Nowy proletariat.

Skoro tak lubi. Z drugiej strony znam wielu pasjonatów, którzy
interesują się zarówno muzyką, malarstwem, teatrem, fizyką i wieloma
innymi rzeczami. Tylko co to ma do rzeczy?



>>>> Ale z drugiej strony programowanie to świetna zabawa, jeśli się tworzy
>>>> to na co ma się ochotę i w taki też sposób. Gorzej jest jeśli pracuje
>>>> ktoś jako programista nie lubiąc programowania... bo tak to juz
>>>> zupełnie się ktoś będzie męczył.
>>>
>>> Ja nie lubię (albo jest mi to obojętne, bo robię to dla kasy), a
>>> pracuję. Męczenie się pracą to normalny objaw. Nienormalne jest
>>> podniecanie się nową wersją Hibernate w czasie wolnym.
>> Reprezentujesz wiekszosc bezwartosciowego nowego pokolenia dla ktorego
>> jedyna wartoscia jest kasa i za pieniadze gotow jest zerzec moja kupe.
>
> Reprezentuję normalnego człowieka, który posiada hobby i zainteresowania
> inne niż praca, a nie żyje w zamkniętym świecie blogów o nowych
> bibliotekach ORM.

A co ma do tego, że ktoś robi to co lubi?

> Robię to co muszę robić, żeby móc robić to co chcę i lubię. A jak
> nazbieram wystarczająco dużo, rzucę IT w cholerę.

Ok, tylko co to ma do rzeczy? To, że wybrałeś robotę, której nie lubisz?



--
Kaczus
http://kaczus.republika.pl