W dniu 2019-03-02 o 02:02, Marek S pisze:
> W dniu 2019-03-01 o 12:14, robot pisze:
>
>> No to widzisz będzie problem. Bo ja sam nie pamiętam dlaczego :)
>
> hahahahaha
>
>> Za każdym razem jak mam na nowo zainstalowanego fotoszopa, to na początku
>> nie wyłączam tego i próbuję pracować. I zawsze przychodzi taki moment, że coś
>> jest dla mnie nie do zaakceptowania w związku z tą funkcją i muszę ją wyłączyć.
>> Ale teraz nie pamiętam konkretnie co to jest.
>
> Ja jako zwolennik tejże funkcjonalności, dałbym radę pracować bez niej. Straciłbym
jedynie szybkość przemieszczania się między fragmentami przetwarzanej grafiki. Jeśli
wiem, że muszę wyedytować odległy fragment (pracując w powiększeniu), to szybko
przesuwam obraz, a on dalej sam leci. Jeśli nie doleci do pożądanego miejsca, to
powtarzam czynność. Jeśli doleci i rokuje, że dalej się przesunie, to "chwytam" go i
pozycjonuję jak lubię. To symulacja rzeczywistości. Gdy jakikolwiek przedmiot
przesuwasz na swoim biurku, to ma on swoją bezwładność. Jeśli go pchniesz, to leci.
Jeśli złapiesz i przesuwasz, to precyzyjnie się przemieszcza.
>
> Jak można nie lubić tej opcji? Nie ogarniam. :-D A już w szczególności, że sporo
osób na to narzeka i wyłącza.

Dobra. Włączam po raz kolejny. Ale będziemy musieli troche poczekać na rezultaty
testu.


>
> Byłoby ciekawym eksperymentem przeprowadzenie tych samych operacji na tym samym
pliku na naszych kompach i porównanie czy wielowątkowość ma praktyczny wpływ na
cokolwiek.
>
To zależy od programu. Ogólnie fotoszop wykorzystuje najczęściej jeden rdzeń. Tak jak
wiekszość programów zresztą.
Nowsze gry są w stanie wykorzystać co raz więcej rdzeni, ale i tak mało.
Za to renderowanie wykorzystuje duże ilości rdzeni.