Trybun <I...@j...com> wrote:
> Dzięki za rzeczowe objasnienie problemu.
Prosze uprzejmie.

> Jednak nie usprawiedliwia to
> niedogodnosci zwiazanych używaniem tekstu przez Polaków w łacznosci
> GSM.
Zwracam uwage na jeden aspekt z tego co tak pracowicie wypisalem: z punktu
widzenia operatora SMS (Short Message Service) to przekazywanie 1120 bitow.
W lacznosci GSM obowiazuje ASCII, czyli znak ma 7 bitow, wiec wedle
slownictwa/nomenklatury/pojęć/zargonu GSM zapis "160 znakow" jest poprawny.

Dla przecietnego Żyda czy Greka slowo "znak" oznacza (powiedzmy)
"najmniejsza jednostke tekstu". Tyle ze tak naprawde on ma na mysli nie
"znak" (character), ale glif (glyph) [choc bylby problem z ligaturami...]
Z punktu widzenia typografii jeden glyph hebrajski moze sie skladac
bodajze z PIECIU roznych elementow, co daje (w uproszczeniu) 5×16=80 bitow.
Wtedy jednostka SMS ma 1120/90=14 ichniejszych znaczkow.

Pretensje, jesli w ogole, mozna miec do producentow oprogramowania do
telefonow, np. do tworcow Androida, a nie do operatorow telekomunikacyjnych
czy do producenta telefonu.

Wszak mogli ci od oprogramowania ustalic ze te 1120 bitow interpretowanych
jest jako zapis tekstu w znakach 7 bitowych w stronie kodowej zaleznej od
wybranego jezyka. Albo pierwsze 7 bitow paczki SMS traktowac jako
oznaczenie strony kodowej. Albo na wiele innych sposobow. Ale tego nie
zrobili, "poszli na latwizne", wykorzystali Unicode w UTF-16 [ale za to w
jednym SMS mozesz dac np. chinskie i greckie literki, a jakby byla strona
kodowa znakow 7 bitowych to wtedy taka mieszanka bylaby niemozliwa].