Maciek pisze:
> W moim magnetowidzie Sharp (dość leciwym) po około 10 latach padł silnik
> napędu taśmy. Otwieram, oglądam a tu na płytce silnika widać szklistą,
> skruszałą kropelkę kleju i pod nią przeżartą ścieżkę zasilania. Naprawa
> była banalnie prosta - oczyściłem, polutowałem. Przeszukałem cały
> magnetowid w poszukiwaniu podobnej kropelki. Znalazłem ją na płycie
> głównej. Lekko już kruszała a ścieżka pod nią utraciła lakier
> izolacyjny. Niestety nie znalazłem trzeciej miny pułapki ale po kolenych
> kilku latach sama się objawiła - zgasł wyświetlacz. Okazało się, że w
> zasilaczu była podobna kropelka na diodzie prostowniczej. Zjadła nóżkę i
> zabrakło napięcia zasilającego wyświetlacz. Tu już musiałem zainwestować
> i kupić nową diodę. Jak do tej pory uszkodzenia nie były trudne w
> lokalizacji i nie powodowały lawiny kolejnych. Gdybym był normalnym
> użytkownikiem, to już dawno kupiłbym nowy a tak kilka banalnych
> uszkodzeń sam usunąłem.

Widać, stara technologia, bo łatwa w naprawianiu :)

>Teraz to nie problem, bo ekodebile doprowadzili
> do pojawienia się lutów bezołowiowych. Też miałem uszkodzenia
> spowodowane takimi lutami ale to już inna historia, inne urządzenia.

Ekodebilom wiatr w oczy, bo o ile lutować cyną klasykę - przerąbane, to
odwrotnie (cynowe luty klasycznym) lutuje się miło.
Tylko co z tego, większość urządzeń jest nienaprawialnych ze względu na
miniaturyzację choćby, ale też na jednorazowość teoretycznie
wielorazowych złącz czy ich klejenie stykowe.

--
pozdrawia Adam
różne takie tam: www.smialek.prv.pl
/cechą gatunków prymitywnych bywa natrętna manifestacja sympatii
politycznych/