JA pisze:
> Nie mam zamiaru stawiania znaku równości. Twierdzę tylko, że w plenerze
> jest trudniej. Dla tego buduje się studia, nawet takie, które potrafią
> pomieścić całego TIR-a. W plenerze światło się zmienia. Zmienia barwę,
> zmienia się kontrastowość sceny, kąt padania światła. Nie można go
> modelować. Nie można dostawić drugiego słońca. Żeby scena dokładnie
> zmieściła się w wizji fotografa/filmowca. Żeby oczodoły nie były
> smoliście czarne, a czoło białą plamą. Przyjrzyj się najlepszym zdjęciom
> (o które coraz trudniej), na kalendarzach. Poza prawdziwymi
> plenerami/obiektami typu panorama Tatr, wszystko pochodzi/ło ze studia.

No proszę a ja znam masę fotografii plenerowej
http://www.calikartel.com/ na co którejś stronie masz plener. Więc sobie
ludzie jakoś radzą.

>>
>> Poważnie jest na to jakaś ustawa? Czy to tylko tzw. znawcze gderanie
>> które ma zniechęcić młodych adeptów? Studio to kupa pracy i nauki, ale
>> można przez całe życie nie wynosić z niego aparatu.
> Jest ustawa. Najczęściej objawia się tekstem typu knot. Sprawa jest
> banalna. Jak ktoś zapanuje nad spotem jaki daje słońce, nad softboxami w
> postaci cumulusów, które ciągle gdzieś uciekają. Nad zielonym zafarbem
> na podbródku od trawy, a fioletowym na lewym policzku od ukwieconego
> bzu, to mu nie straszne żadne studio.

No proszę, a taki Saudek fotografował w piwnicy bo tylko w nocy miał
czas na zdjęcia ;) więc jak widzisz wszystko zależy od podejścia.

Szanuje twoje zdanie na temat poszanowania rzemiosła i wiedzy, ale wierz
mi nie posiadasz jedynego słusznego patentu na karierę fotografa. To
jest zbyt indywidualne. Poza tym widzę taką nutę żalu że kończy się
jakaś epoka. Więc proponuje zakończyć ten do niczego nie prowadzący wątek.

--
Pozdrawiam.
Bartko.