On 2010-06-17 23:57:33 +0200, Janko Muzykant <j...@w...pl> said:

>> I nagle byłoby go stać na światła studyjne albo ze 2-3 lampki wyzwalane
>> radiowo?
>
> Tysiąc złotych...
> Tak wiem, niekoszerne... lansu brak :)

Ile jest wart sprzęt typowego amatora? I pokaż mi gdzie się kupi
wypisażenie studia za tysiąc złotych. Ograniczmy się do tych 2 lampek
(choć lepiej byłoby ze 3), statywów, softboxów, parasolek, garnków,
strumienic, spotów do nich. Jeszcze tylko jakieś tła, blendy to ujdą ze
styropianu (prawda że niezajumanego z jakiejś budowy w ramach cięcia
kosztów?) i takie tam gadżety. Światłomierz sobie już darujmy, bo se
można popstrykać i podejrzeć na monitorku.


>> Spróbuj, sam się przekonaj. Przy takich pakszotach, jeśli nie ma się
>> wyrobionego warsztatu, nawet przy dostępie do nieźle wyposażonego
>> studia jest zabawy na parę godzin, jeśli już samo zdjęcie ma być na
>> poziomie. Wiem, bo to robiłem. A teraz odejmijmy od tego równania
>> dobrze wyposażone studio (bo amator najczęściej takim nie dysponuje).
>
> Mam dziwne wrażenie, że obiektywizm gdzieś Ci zaniknął w tej dyskusji.
> Wiem, że stoisz po drugiej strony barykady (po której zresztą jedną
> nogą sam stoję), ale patrz trzeźwo - głupie plfoto - 10 lat temu
> wylęgarnia przepalonych zachodów, a dziś - dziesiątki tysięcy
> zawodowych ujęć, tysiące fotografów, którzy poradziliby sobie chyba ze
> wszystkim. Większość albo amatorzy, albo dorabiają.

Nie, nie uciekł mi obiektywizm, po prostu miałem okazję parokrotnie się
przekonać, czym się kończy cięcie kosztów na zdjęciach (i to powiedzmy
przy mało istotnych robotach), w tym branie jakichś amatorów skądśtam.
I mimo że pewnie nie jest to reprezenatywne dla _wszystkich_ amatorów,
to mam wyrobione zdanie.
Co więcej akurat fotografia reklamowa to dość specyficzna działka,
tutaj liczy się przedewszystkim rzemieślnicza sprawność i umiejętność
słuchania zleceniodawców. Fotograf jest tylko trybikiem w maszynie i
nieczęsto jest miejsce na realizację jego artystyczych wizji - może
oczywiście sugerować, ale nie on jest decydentem, i to zarówno przed
sesją, w trakcie, jak i po. Niby teoretycznie to powinno ułatwiać, ale
rzeczywistość jest inna. Tak więc plijz, nie wyskakuj z "zdolnymi
amatorami z plfoto" bo to zupełnie inna bajka. Nie wspomniając o tym,
że wiele rzeczy da się sprytnie zamaskować w okolicach rozdziałki
ekranowej, papier wybacza już mniej.



--
Pozdrawiam
de Fresz