>> Tylko wtedy była to forma o wiele łagodniejsza, nie było aż takich
>> przepaści, więc konsekwencje takich zachowań nie powodowały takich
>> skutków
>> jak teraz...
>
> A jakież to były skutki? Dzieciak się wkurzył/załamał, bo on nie może
> mieć takich zabawek? "Welcome to the real world". Im wcześniej, tym
> lepiej. Myślę, że zwyczajnie idealizujesz swoje czasy. Ja chodziłem do
> podstawówki w okresie wczesnej transformacji i model był dokładnie ten
> sam - również działał podział na tych którzy mają i tych którzy nie mają.

Zaraz, pisales o czasach komuny, wiec trzymajmy sie tematu. Wtedy skutki
byly takie jak piszesz - ktos sie wkurzyl. I tyle. Generalnie wszyscy mieli
tyle samo (tzn mieli miec tyle samo) i psychika zachowywala sie inaczej.
A zobacz co jest dzis, o te komórki są bójki w szkołach, zastraszanie
mlodszych itd.

> W moim przypadku sytuacja była o tyle specyficzna, że co prawda rodzice
> założyli małą prywatną firmę gdy pojawiła sie taka możliwość, ale nigdy
> nie przejawiali JAKIEGOKOLWIEK zainteresowania elektroniką. Dlatego nie
> mogłem włączyć się do dyskusji na temat tego co widziało się na
> satelicie albo oglądało z VHS. :) Walkmana, którymi się wówczas
> szpanowało nie miałem do końca lat dziewięćdziesiątych. I co? Stała mi
> się jakaś krzywda? Nie. Teraz sam mogę sobie kupić elektronikę. :)

Co innego wlaczyc sie do dyskusji o to co kto ma w domu (ja mam słonia na
łańcuszku bylo bardzo popularne wtedy:-) ) a co innego stac twarza w twarz z
sytuacją, zwlaszcza dla dziecka.

> Poza tym dzieci ZAWSZE będą prowadziły segregację czy to Ci się podoba
> czy nie. Zawsze będzie klika "cool kids" i "frajerów" - to nie jest
> wynalazek amerykańskich komedii młodzieżowych. W moich czasach, jeszcze
> zanim wyszło American Pie też było takie kółeczko wzajemnej adoracji
> złożone z kilkunastoletnich "sportowców" i panienek wpatrzonych w nich
> jak w obrazek. Po drugiej stronie stali Ci, z których można było się
> ponabijać, bo nie potrafią zrobić piętnastu okrążeń wokół szkoły albo
> pomachać pięścią koło twarzy gdy popełnią życiowy błąd przepuszczając
> piłkę do bramki podczas arcyważnego meczu na boisku szkolnym. :)
>
> Dzieci same znajdą sobie powód, w grupie są gorsi od faszystów. Nie
> widzę więc powodów, by zrzucać winę na pieniądze. :)

Ok, ale dalej nie zauwazasz roznicy w jakosci. Piszesz ogolnikami - bylo
zle, jest zle i bedzie zle, wiec o co sie martwic. Nie zauwazasz, ze
intensywnosc, poziom agresji, napiecia, strachu, wielu negatywnych zjawisk
bardzo sie rozni od tej ktora byla kiedys.

>> Forma ostrzejsza powoduje ostrzejsze skutki.
>> A chodzi o nasze dzieci...
>
> Wiesz, ja bałbym się bardziej zagrożeń ze strony dzieci marginesu
> społecznego. Wszelkiego rodzaju pijaków i bumelantów. Naoglądałem się
> tego we własnej szkole, teraz mogę się nasłuchać relacji od znajomych
> mających dzieci w wieku szkolnym. Taki siedmiolatek idzie już do szkoły
> całkiem zdemoralizowany, potem jest już tylko gorzej.
> Rywalizacja na gadżety to drobiazg w porównaniu ze strachem przed takim
> osiłkiem, który wymusza pieniądze, grozi Ci i szantażuje. Myślisz, że
> dziecko Ci o tym zawsze powie? Myślisz, że każdy siniak z jakim wróci ze
> szkoły nabiło sobie przewracając się na boisku???

Jak to kiedys powiedzial ktos madry - jesli ktos nie zainteresuje sie ludzmi
z marginesu, to oni zainteresuja sie nami. No i sie zainteresowali.
patologia nie bierze sie z nikad, wiem, ze to juz inny problem, ale technika
w stylu olejmy ten problem, sa wieksze nie prowadzi donikad.